Wie steelt blijft bij Rabo altijd een dief

Met spanning wachten de Raborenners Rolf Sörensen en Beat Zberg de bevindingen af van de Italiaanse onderzoekscommissie die deze dagen een groot Epo-lek boven water hoopt te halen. Het onderzoek concentreert zich rond professor Conconi, die in Italië als de uitvinder van de synthetische bloeddoping geldt.

Sörensen en Zberg maakten in de eerste helft van de jaren negentig deel uit van Ariostea en Carrera, twee ploegen die hun renners met regelmaat op consult stuurden bij Conconi. De Engelse krant Sunday Times legde de hand op een dossier, waarin nauwkeurig staat aangegeven aan welke renner welke prestatiebevorderende middelen werden toegediend. De behandelingen van Conconi konden het daglicht kennelijk niet verdragen. Sörensen staat onder diverse schuilnamen in zijn medische administratie.

Wanneer komt vast te staan dat beide renners in hun Italiaanse periode doping hebben gebruikt, is het niet denkbeeldig dat de directie van de Rabobank hun contract verscheurt. ,,We zullen er niet lichtvaardig overheen stappen', zegt manager communicatie Gert Sluis. ,,Maar als het bewijs keihard is, zou het einde carrière bij ons kunnen betekenen.'

Die uitspraak is conform het strenge anti-dopingbeleid van de bank. Wie in dat opzicht steelt, blijft voor altijd een dief. De sponsor koesterde ook op de jaarlijkse ploegpresentatie zijn imago van 'schone' ploeg.

Ploegarts Geert Leinders, in de afgelopen Tour de France node gemist als arts én vertrouwensman, trad na vele maanden uit de anonimiteit. ,,De gezondheid van de renner op de korte en de lange termijn staat voorop', vertelde hij. ,,De tweede prioriteit is het tonen van honderd procent respect voor de beperkingen die de dopinglijst van de UCI ons oplegt. In de derde plaats zullen we er alles aan doen om de prestaties van de renners te bevorderen.'

'Infusen' noemde Leinders een verschrikkelijk woord. Pratend over wondermiddelen, is het volgens hem synoniem voor schromelijke overschatting. ,,Een boterham met pindakaas heeft een hogere voedingswaarde dan een infuus.'

Onder geen beding wil Rabo betrapt worden op geheimzinnigheid over medisch handelen. Leinders daarentegen stelt het recht op privacy van de renners boven collectieve openheid. Een dilemma. In het cyclisme is iemand die beter dan gemiddeld presteert, per definitie verdacht. Volgend jaar om deze tijd zou Sluis aan de vooravond van een nieuw koersseizoen graag vaststellen dat het gesloten karakter eindelijk is doorbroken. ,,In de beeldvorming hebben we nu bijna het punt bereikt dat het onmogelijk is om onverdacht de top te halen. Wij willen een sleutelspeler zijn in een krachtig offensief tegen deze negatieve teneur.'

De communicatiemanager noemt het onderzoek van de onafhankelijke commissie, die bepaalde dat de te hoge hematocriete waarde van Erik Dekker vóór het WK niet het gevolg van Epogebruik was, als voorbeeld van openheid. Tegelijkertijd betreurt hij het dat de commissie geen juryleden in haar onderzoek heeft betrokken. ,,Zij heeft onomstotelijk aangetoond dat Dekker geen Epo kreeg toegediend, maar nu zeg ik dat het voor de geloofwaardigheid beter was geweest ook de UCI te horen.'

Sluis steunt het anti-dopingbeleid van UCI-voorzitter Verbruggen van harte. Dat lijkt niet te rijmen met het experiment in hypobare tenten hoogtestages te simuleren. Op persoonlijke titel vindt Verbruggen dat zoiets niet strookt met de regels van de ethiek. ,,Op dit moment is het niet zo dat het ethisch niet verantwoord is', stelt Sluis.

Als 'cleane' ploeg werd Rabo vorig jaar eerste in de ploegenrangschikking van de UCI. In het individuele klassement bezette kopman Michael Boogerd de tweede plaats.

Boogerd, die vorig jaar werd verweten dat hij zich te zwaar belastte, wil er weer een goed, lang seizoen van maken. Hij verdedigt niet zijn eindzege in Parijs-Nice (in plaats daarvan rijdt hij Tirreno-Adriatico), maar maakt zich wel op voor het debuut in de Ronde van Vlaanderen. Boogerd droomt behalve van een mooie Tour ook van olympisch goud. ,,Ik wil heel graag naar de Olympische Spelen en hoop daarom ook heel snel duidelijkheid van NOC-NSF te krijgen. Het liefst zou ik het nu al weten.' De Spelen van Barcelona (1992) miste hij door een blessure aan de achillespees, die van Atlanta ('96) omdat bondscoach Knetemann het in hem niet zag zitten. Tot op de dag van de openingsceremonie belde hij stad en land af om zijn ploegje van vijf rond te krijgen, maar bij Boogerd liet hij de telefoon niet overgaan.