Kampioen nu in kaste van de bezitlozen

Nog altijd kan Den Helder kampioen van Nederland worden. De weg is lastig maar niet onmogelijk voor het basketbalteam van coach Bob Gonnen. Maar hoe ver de ploeg ook komt, er zal op die prestatie altijd een smetje kleven. Want eerst moet Den Helder twee maanden straf lopen in de Elite B.

Elite B: Dat is natuurlijk een tegenstrijdigheid. Immers, elite is elite, daar speelt de keur van de basketballers, de fine fleur van de lange mannen.

Bij de allerbesten, daar hoort Den Helder nu eventjes niet bij. Dat is zuur voor de habitué onder de ploegen die opgaan voor de finale om het kampioenschap. Zeker, de titel is nog niet geheel uit zicht, maar de huidige ondermaatse positie, de te missen tv-minuten, het gedwongen vertrek van twee spelers, het leedvermaak, dat weegt allemaal zwaar op de schouders van de club in mineur.

De beste zes basketbalclubs strijden sinds vorig weekend in de Elite A. Den Helder niet, dat moet tien duels afwerken tegen weinig aansprekende teams als Drenthe, Haaglanden Cobra's, Almere en Prisma, dat dit seizoen nog amper ontkwam aan faillissement. Dat mag dan Elite B heten. Die fraaie naam is slechts een schaamlapje waarachter zich de kaste van de bezitlozen bezighoudt met armzalig vermaak.

En zelfs dat is nog betwijfelbaar. Ging Den Helder dit seizoen thuis niet onderuit tegen Almere? En waren het niet de Cobra's, met tien punten uit 22 wedstrijden bepaald geen hoogvliegers, die Den Helder in de sores drukten?

Het slotweekeinde van de competitie bevatte voor Den Helder een gruwelscript. Vijf ploegen waren, achter de ongenaakbare leiders EBBC en Astronauts, in de race voor vier plaatsen in de Elite A. Met het duel tegen de Cobra's in Voorburg leek Den Helder een makkie te hebben. Het pakte anders uit. Den Helder verloor, ontredderd door blessures.

Op dat moment lag Virtus tegen Weert nog in een geslagen positie. Toen het verlies van Den Helder in Weert bekend werd, liep de thuisploeg, die zich daardoor veilig wist, leeg en profiteerde Virtus. Daardoor kwam het op 28 punten, twee meer dan Den Helder.

,,We zijn de grote verliezer'', treurt pr-man Geert Buurman. ,,Het is een pechseizoen. De griepgolf heeft toegeslagen; daardoor misten we vaak spelers en Barnaby Craddock was veel geblesseerd. Dan verlies je thuis ook nog eens van Almere. Dat mag natuurlijk absoluut niet gebeuren.''

Zo sprokkelden de Noord-Hollanders net een te schamel aantal punten bijeen. ,,Dat is een grote teleurstelling voor ons, het publiek en de sponsors. Het levert ons schade op.''

Het bestuur zag donkere wolken de financiële mogelijkheden verduisteren. ,,Geen tv, die komt alleen bij de Elite A. Afname van co-sponsoring. Minder toeschouwers, al viel het zaterdag mee. De zaal zat redelijk vol.''

Tegen Drenthe, ondubbelzinnig de laatste, viel de winst tegen: 82-61. Buurman: ,,Craddock kon niet spelen. We moesten junioren inzetten.''

Craddock zal helemaal niet meer spelen voor Den Helder, want de guard is inmiddels naar zijn thuisbasis Canada vertrokken om te recupereren. Ook de Amerikaan Donnell Thomas vertrok gisteren. Buurman: ,,Hij kreeg een aanbod van een Russische club. Door zijn vertrek is het gelukkig niet meer nodig de salarissen van de anderen terug te schroeven.''

Buurman sluit niet uit dat, mocht zich nog een versterking melden, de club die in maart met liefde in de armen zal sluiten. Want de Helderse status is dan wel gedevalueerd, maar naar zijn verwachting slechts tijdelijk. De nummers één en twee van Elite B krijgen een herkansing in de play-offs. Den Helder staat nu al tien punten voor op nummer 3.

Buurman: ,,Deze donkere periode komen we wel door. Het doet even zeer. Maar we zijn nog niet uitgeschakeld, al wordt het heel moeilijk.''

Immers, de nummer zeven (die Den Helder dan wordt in een veld van acht) moet zich in de play-offs in drie duels voorbij EBBC of de Astronauts werken. Een moeilijke opgave, maar wel één die past bij het aanzien van de club. Want Den Helder was in de afgelopen tien jaar vijfmaal landskampioen, twee maal verliezend finalist, tweemaal halve finalist en eenmaal kwartfinalist. Het is de fraaiste palmares van een club in het afgelopen decennium. Dat geeft nog wel een beetje moed.