*

 
dossier

Archief

Ephimenco

Sylvain Ephimenco − 04/01/00, 00:00

De mens is een vreemde vogel, peinsde ik terwijl we bekneld zaten in onze eerste opstopping van dit splinternieuwe millennium. Een mooie, brommende file tussen Dijon en Langres. Een prachtig stilstaand lint van blik met een lengte van 40 kilometers. De mens, die paradox van kortzichtigheid dus, die temidden van het puin van zijn zo juist ontplofte huis zelf een gat in de lucht springt omdat zijn polshorloge met turbo nog perfect functioneert. Op de radio luisterden we net als duizenden gestrande automobilisten naar opgewonden bugdeskundigen in triomfantelijke stemming. Uitlaatgassend, proestend en niesend in een mix van vette mist en CO2 werden we verblijd met de mededeling dat met Oud en Nieuw alle liften op hun bestemming waren aangekomen. Ook geen enkele zorg voor de jongste kopers van het computerspelletje Tomb Raider IV: hun heldin Lara Croft bleef moeiteloos overeind dankzij het goede werk van de laatste millenniumbestendige uitvoering van Windows. Ik keek links en rechts naar het desolate spektakel veroorzaakt door de gewelddadigste storm die ooit hartje Europa heeft aangedaan. Duizenden ontwortelde bomen, kromgetrokken verkeersborden, weggewaaide daken, ondergelopen weilanden. En toch slaakte ik een zucht van opluchting: de bug was totaal loos, geflopt en doodgeboren. Al die gehamsterde bergen suiker, aardappels en blikjes tonijn waren niet nodig geweest. De stemmen op de radio vertelden verder dat er geen enkel vliegtuig uit de hemel was gekelderd en geen kerncentrale stilgevallen. Zelf drie Russische Scudraketten hadden zoals gepland Grozni getroffen. Ik trapte op het gaspedaal hiermee vrolijk bijdragend aan het broeikaseffect. Het jaar 1999 heeft alle warmterecords gebroken en 2000 belooft ons nu al een hete zomer en een aangename zwoele winter. Er zullen weer imponerende en spectaculaire taferelen plaatsvinden zoals orkanen op plekken waar vroeger amper een briesje werd gesignaleerd, monsterlijke overstromingen, tropische regenval buiten de tropen, versnelde stijging van de zeespiegel en, leuk voor d

e race Parijs-Dakar, nog meer woestijn voor onze competitie-auto's. De bug zit allang in de natuur maar daarvoor zijn geen miljarden en geen millenniumcommissies beschikbaar. Waarom zou het? Het gaat om al die fantastische machines die we hebben uitgevonden en waar we trots op zijn. En sinds 1 januari weet de mens, die rare vogel, dat hij al zijn machines onder controle heeft.

De mens is een vreemde vogel, peinsde ik terwijl we bekneld zaten in onze eerste opstopping van dit splinternieuwe millennium. Een mooie, brommende file tussen Dijon en Langres. Een prachtig stilstaand lint van blik met een lengte van 40 kilometers. De mens, die paradox van kortzichtigheid dus, die temidden van het puin van zijn zo juist ontplofte huis zelf een gat in de lucht springt omdat zijn polshorloge met turbo nog perfect functioneert. Op de radio luisterden we net als duizenden gestrande automobilisten naar opgewonden bugdeskundigen in triomfantelijke stemming. Uitlaatgassend, proestend en niesend in een mix van vette mist en CO2 werden we verblijd met de mededeling dat met Oud en Nieuw alle liften op hun bestemming waren aangekomen. Ook geen enkele zorg voor de jongste kopers van het computerspelletje Tomb Raider IV: hun heldin Lara Croft bleef moeiteloos overeind dankzij het goede werk van de laatste millenniumbestendige uitvoering van Windows. Ik keek links en rechts naar het desolate spektakel veroorzaakt door de gewelddadigste storm die ooit hartje Europa heeft aangedaan. Duizenden ontwortelde bomen, kromgetrokken verkeersborden, weggewaaide daken, ondergelopen weilanden. En toch slaakte ik een zucht van opluchting: de bug was totaal loos, geflopt en doodgeboren. Al die gehamsterde bergen suiker, aardappels en blikjes tonijn waren niet nodig geweest. De stemmen op de radio vertelden verder dat er geen enkel vliegtuig uit de hemel was gekelderd en geen kerncentrale stilgevallen. Zelf drie Russische Scudraketten hadden zoals gepland Grozni getroffen. Ik trapte op het gaspedaal hiermee vrolijk bijdragend aan het broeikaseffect. Het jaar 1999 heeft alle warmterecords gebroken en 2000 belooft ons nu al een hete zomer en een aangename zwoele winter. Er zullen weer imponerende en spectaculaire taferelen plaatsvinden zoals orkanen op plekken waar vroeger amper een briesje werd gesignaleerd, monsterlijke overstromingen, tropische regenval buiten de tropen, versnelde stijging van de zeespiegel en, leuk voor de race Parijs-Dakar, nog meer woestijn voor onze competitie-auto's. De bug zit allang in de natuur maar daarvoor zijn geen miljarden en geen millenniumcommissies beschikbaar. Waarom zou het? Het gaat om al die fantastische machines die we hebben uitgevonden en waar we trots op zijn. En sinds 1 januari weet de mens, die rare vogel, dat hij al zijn machines onder controle heeft.

mailIcon print |