Veilig terug, maar nu nog eerherstel

Ze zijn eindelijk veilig terug op Nederlandse bodem, maar de strijd om eerherstel is nog maar net begonnen.

Hennie Idzes en Hennie van Doeselaar, die 22 maanden in Turkse cellen zaten op verdenking van drugssmokkel, willen worden gezuiverd van elke blaam. ,,Ik wil toch op de een of andere manier mijn onschuld bewijzen'', zegt de tweede vastbesloten.

Zijn vrouw is al met een auto op weg naar Enschede, naar huis. Ze kan de confrontatie met de massaal opgekomen pers niet aan. Via de vliegtuigtrap is ze achteruit het toestel in een wachtende auto gestapt.

Maar Van Doeselaar doorstaat met een stalen gezicht de lichten van de cameraploegen en fototoestellen. Hij heeft niets te verbergen. Dus gaat hij zeker de pers niet uit de weg. Om dezelfde reden zal hij op 23 maart ook terugkeren naar Istanbul voor het vervolg van de rechtszaak.

Zijn advocaat, mr. G. Knoops, steunt hem daarin. Die is niet bang dat de beide Hennies dan alsnog weer achter de tralies zullen verdwijnen. ,,Gelet op de beslissing van de rechter om de beide Hennies voorlopig vrij te laten, acht ik daar geen kans op.''

Of zijn vrouw hem dan zal vergezellen, verwacht Van Doeselaar eigenlijk niet. Ze zit er helemaal doorheen. ,,Ik denk niet dat ze dat geestelijk aankan.'' Hijzelf zit ook niet ver van dat punt. ,,Als ik niet contact had gehad met familie en andere mensen, had ik het misschien niet gered. Ik heb heel diep gezeten. Meer kan ik er niet over zeggen.'' En hij verbergt zijn gezicht in z'n handen.

'De Hennies' zijn inmiddels nationale helden. Hun verhaal is bekend. Een kleine twee jaar geleden ging het minderbegaafde koppel voor het eerst in zijn leven op vakantie naar het buitenland. Op het vliegveld van Istanbul trof de politie heroïne aan in hun bagage.

De Turkse rechter kende vervolgens geen pardon. Samen met hun meereizende buurvrouw P.B., die mogelijk de harddrugs in de bagage heeft gedaan, draaiden ze voor tien jaar de cel in. Ook P.B. is gisteren vrijgelaten. Ze komt een van de komende dagen terug.

Volgens mr. Knoops had de gevangenschap van het echtpaar beperkt kunnen blijven tot vier maanden, als de Nederlandse overheid 'de Hennies' te hulp was geschoten. Knoops beschikt over sterke aanwijzingen dat de Nederlandse justitie beschikte over informatie die de beide Hennies vrij had kunnen pleiten.

Desondanks heeft het openbaar ministerie geen contact opgenomen via Interpol met zijn Turkse collega's. Over de reden kan de raadsman slechts gissen. ,,Het kan zijn dat er een heel groot onderzoek loopt waarvan de Nederlandse overheid de informatie niet wil verstrekken om die reden. Maar dan nog had de overheid die informatie gedekt kunnen geven.''

Knoops noemt het bizar dat politiewoordvoerders wél meermalen in de media hebben gezegd dat 'de Hennies' onschuldig zijn. Hij klopte tot driemaal toe tevergeefs aan bij justitie om bewijsstukken in die richting. Uiteindelijk hielp het lot het advocatenkantoor een handje. In oktober vorig jaar belde een anonieme politie-informant de raadsman op met een verhaal hoe de drugstransactie in zijn werk is gegaan. Daaruit bleek dat de Hennies onwetend zijn betrokken bij de heroïnesmokkel. De informatie gaf deze week voor de Turkse rechter de doorslag. De lezing van de politie-informant stemde namelijk naadloos overeen met die van een andere verdachte, R.

De families van beide Hennies hebben al in Istanbul besloten dat ze het er niet bij laten zitten. Ze gaan een schadeclaim indienen tegen de Nederlandse staat. Knoops denkt aan 'enkele tonnen'. Hij benadrukt dat het zijn cliënt niet om geld te doen is, maar bovenal om eerherstel.

Hennie van Doeselaar zal het allemaal even worst zijn. Hij wil snel weg, naar de aankomsthal. Daar staan familie, vrienden en collega's van de sociale werkplaats Enschede al een tijd met bloemen op hem te wachten. Het begint langzaam tot hem door te dringen dat hij vrij is. ,,Ik voelde me fantastisch toen ik Amsterdam uit de lucht zag liggen. Er ging toch een gevoel door me heen: nou ben ik terug!''