'Het is maar wat je bos noemt'

Somberen hoeft niet per se, vindt Kees van Dijk van het Informatie- en kenniscentrum natuurbeheer in Wageningen. ,,Het is maar wat je bos noemt. Zo begrijp ik uit de kaart dat we ons ernstig zorgen moeten maken om Zweden en Finland: honderd procent bedreigd. Zeg dat eens tegen een Zweed, dat ie over vijftig jaar geen bos meer heeft, hij zal je raar aankijken. In zekere zin is het onderscheid tussen oud, natuurlijk bos, en verjongd, aangelegd bos kunstmatig. Heel West-Europa heeft dan niets te bieden, wat natuurljk niet waar is.'

Die relativering daargelaten, klopt het scenario wel ongeveer: ,,Op een paar punten na. Zo kun je je moeilijk druk maken om het totale verlies van natuurlijke bossen in Argentini' en Nieuw-Zeeland, want dan hebben we het over honderd procent van vrijwel niets. Ik zou eerder met rood waarschuwen voor Chili en zeker voor Indonesi': Java heeft al bijna niets meer en Kalimantan staat voortdurend in brand. Kleur de republiek Congo en Kameroen ook maar liever rood in, daar gaat het erg hard.'

,,Besef wel hoe relatief zo'n verdeling is. Giganten als Brazilië , Canada en Rusland komen er af met het label 'minst bedreigd', terwijl Brazilië wel de grootste kapper is. Maar die heeft nog een kapitaal van 350 miljoen hectare, dan tikt het procentueel niet aan. Overigens lijkt het mee te vallen als je de kaart van 1890 met die van 2050 vergelijkt. Afrika is weg en Zuidoost-Azië voor een deel, maar de kaalslag elders lijkt in het niet te vallen bij het enorme bosoppervlak daar. Ik lees trouwens niets over duurzaam beheer. Wat moet ik met een zwart-witscenario: nogmaals, Zweden is honderd procent bedreigd, en Zweden stikt van het bos. Waarom zou die trend zich niet doorzetten?'

,,Er moet me nog iets van het hart. Ook in deze voorspelling gaat het weer om de dramatische gevolgen voor bos en beest. Ik zou wel eens een lans willen breken voor de mens. Daar zijn twee soorten van. Degene die zonodig het bos in moet, de zwerflandbouwer in Brazilië, die bedoel ik niet. Maar ik hoor nooit iets over die andere, die altijd al in dat bos woonde. Hier gaat een bijzondere levenswijze verloren.'