Een fraai record

Twaalf jaar geleden kocht ik een tweedehandsfiets. Zo af en toe ging er een trapper kapot of moest er een nieuw achterwiel In. Na twaalf jaar was de fietsenmaker eindelijk zover dat hij toegaf dat verdere reparatiekosten niet meer verantwoord waren en werd de fiets bij het vuilnis gezet.

Ik had intussen natuurlijk wel eens gehoord dat fietsen soms gestolen worden maar dat leek mij angstig burgermansgeneuzel. Ik had zelfs geen kettingslot; gewoon op het achterwiel onder het zadel zo'n ringslot bewees dat de mensen elkaar maar wat aanpraatten. In augustus kocht ik een nieuwe tweedehandsfiets. Vooruit, een ketting erbij omdat de fietsenmaker aandrong.

Ik heb er bijna drie maanden plezier van gehad. Toen sloeg de dief toe. Op de volgende fiets kwam een wat steviger slot, dat het anderhalve maand hield. De derde fiets, van vorige week, was nog wrakker dan het exemplaar dat ik indertijd, na twaalf jaar trouwe dienst, lichtvaardig afdankte. Niemand zou hem willen hebben maar toch werd hij voorzien van het nieuwste beveiliglngssnufje, dat net nog niet zou ontploffen als een onbevoegde er aan zou morrelen, maar voor het overige een technologisch wonder was. Dat liet mijn dief echter niet op zich zitten. Ditmaal was een week genoeg. Er zijn vast wel mensen die binnen een dag van hun nieuw verworven bezit zijn ontdaan. Maar in vijf maanden drie fietsen?

Rintje Ritsma wint in Hamar geen enkele afstand maar zijn gemiddelde is goed voor een Europees kampioenschap. Ik ga toch maar eens met Guiness bellen.