Mary Coleman, aftredend bestuurder Baan

Met het vertrek van bestuursvoorzitter Mary Coleman van Baan lijkt ook het laatste restje vertrouwen van beleggers in de Barneveldse automatiseerder gevlogen. De Amerikaanse Coleman stapt, aldus de persverklaring van gisteren, met onmiddelijke ingang op, omdat zij in de buurt van haar huis in Silicon Valley wil werken.

Officieus zal ook de deplorabele staat waarin Baan nu verkeert, meespelen. Het voorspelde kwartaalverlies van 250 miljoen dollar was voor veel analisten de druppel: zij adviseerden de aandelen Baan in de ramsj te gooien. Daarmee is de periode bij Baan voor de 45-jarige Coleman misschien wel de enige grote mislukking in haar carrière.

Ruim een jaar geleden haalde Baan met de benoeming van Coleman in het bestuur juist weer nieuw elan in huis. De media veerden op: een vrouw aan de top, die haar sporen verdiend had in de Amerikaanse hightech-wereld. Van het Amerikaanse softwarebedrijf Aurus, dat eind 1997 werd overgenomen door Baan, maakte Coleman in enkele jaren een zeer winstgevende marktleider (plus 163 procent winst over 1995 en 1996). Kroon op dit werk was de beursgang van Aurus in '96 -een van de meest geslaagde ooit.

Coleman, oudste van de zes kinderen uit een katholiek gezin, studeerde elektrotechniek en computerwetenschappen aan de universiteit van Colorado en business administration en marketing in Towson. Daarna deed ze twintig jaar marketing- en managementervaring op bij verschillende bedrijven. In het tijdschrift Forum zei ze trots er altijd van te hebben gedroomd een bedrijf naar de beurs te brengen (Aurus in '96), bestuursvoorzitter te worden op haar 45ste (op haar 40ste bij Aurus, in juni '99 bij Baan) en financieel onafhankelijk te zijn op haar 50ste (acht jaar eerder gelukt).

Haar grote ambitie bij Baan was van de toen al kwakkelende automatiseerder 'een miljardenbedrijf' te maken. Dat is niet gelukt: de omzet zakte over het afgelopen jaar nog eens bijna 100 miljoen dollar in tot ongeveer 600 miljoen. Coleman wist dat het niet gemakkelijk zou zijn. Een groot deel van haar werk bestond uit reorganiseren en snijden in het wellicht te snel gegroeide Baan. Er waren ook externe oorzaken voor de aanhoudende verliezen, zoals het millenniumprobleem, waardoor de klanten hun orders voor nieuwe software uitstelden. Maar ook Coleman slaagde er niet in duidelijkheid te scheppen over de nieuwe koers van Baan, dat herhaaldelijk aankondigde meer met elektronische handel te willen doen.

Dat Coleman zich nu fanatiek op haar hobby zeezeilen gaat storten, is onwaarschijnlijk. Het chipmekka Silicon Valley, waar zij in 1997 tot ondernemer van het jaar werd gekroond, is haar vast nog niet vergeten.