Buitenlandse investeerder ontdekt Algerijnse markt

Ahmed dacht een gat in de markt te hebben gevonden. De jonge Algerijn wilde luxe Franse pantykousen importeren. Zijn vrouwelijke landgenoten gaan zorgvuldig gekleed. Elegante Europese kousen zouden zeker in de smaak vallen. Ook onder FIS-vrouwen, aanhangers van de verboden islamitische partij, moest een afzetmarkt schuilen, want de islam gebiedt de benen netjes te bedekken.

Volgens de kersverse voorzitter van de Nederlands-Algerijnse Kamer van Koophandel, Peter van der Veeken, is er meer aan de hand dan alleen de macht van de monopolisten: ,,De Algerijnse overheid vindt dat er teveel wordt geïmporteerd. Zij wil de invoer verminderen en meer goederen in eigen land produceren. Dat bevordert de werkgelegenheid. Bovendien wil men producten waar alle Algerijnen iets aan hebben.'

Om de huidige economische ontwikkelingen te begrijpen, is het volgens Hassani nodig, terug te gaan in de geschiedenis, naar de ochtend van de onafhankelijkheid in 1962. Onder het koloniale juk was de Algerijnse industrie een verlengstuk van Frankrijk geworden. Bijna alle producten werden ingevoerd. Na het vertrek van de Fransen ontstonden grote sociaal-economische problemen. De jarenlange onafhankelijkheidsoorlog dwong veel bedrijven te sluiten. Plattelandsbewoners trokken naar de steden. Gevolg was dat bijna zeventig procent van de Algerijnen werkloos werd. Er was geen sociale zekerheid, geen plattelandsontwikkeling. Rond tachtig procent van de bevolking kon lezen noch schrijven.

Hassani is een zestiger. Een kleine snor geeft zijn vriendelijk gelaat een voorname uitstraling. ,,Nationalisatie van industrie en bedrijven moest productie in eigen land houden. De olieindustrie zou het land vooruit helpen. Captains of industry bestonden niet. De planeconomie van Boumedienne moest de sociale toestand verzachten. Maar men faalde.'

Volgens Hassani vergat de staat een aspect: ,,Er werd een infrastructuur opgezet zonder dat nagedacht was over productie. De staat gaf geld aan bedrijven zonder eisen te stellen aan hun productieniveau. De schulden werden afgelost met oliedollars. Door de val van de olieprijzen in 1986 verminderde het budget met dertig procent. De bevolking groeide en de migratie naar de stad nam toe.'