De zondag in de relatie

Spiritualiteit is 'in', schrijft de Humanist en vraagt zich af hoe zich dit verhoudt tot het humanisme dat staat voor een leven op eigen gezag. Het blad laat onder andere Jan Haasbroek, directeur van de humanistische omroep en broer van NOS-journaal-baas Nico, aan het woord. Die staat er wantrouwig tegenover. ,,Dat enthousiasme voor niet-kenbare dingen verbaast me nogal. Zelf zoek ik geen vastigheid in drijfzand. Ik sluit niet uit dat er niet-kenbare dingen zijn. Zelf weet ik ook niet waarom ik de ene voet voor de andere zet. Ik kan volschieten van prachtige muziek maar het stoort me niet dat ik niet weet waarom.''

,,Wat me irriteert is de stelligheid, de bekeringsijver van sommige spirituele types. Het is eigen aan de spirituele beweging om anderen aan te praten dat ze ongelukkig zijn. De aanhangers kunnen onvoldoende articuleren wat ze nu eigenlijk bedoelen, maar geven je ondertussen toch het gevoel dat er aan jou een steekje loszit.''

Hulpbisschop E. de Jong van Roermond licht in Katholiek Nieuwsblad nog eens toe waarom hij vindt dat de mens van seksualiteit mag genieten. Binnen het heteroseksuele huwelijk, wel te verstaan. ,,Is het niet een soort van mystieke dimensie die seksualiteit zo onweerstaanbaar maakt? Is het niet de ervaring van het geuit worden en getuige mogen zijn van een geheim, een intiem geheim van een andere persoon? Het lichaam is in deze liefdesuiting instrument en teken van de gave van de diepste persoonlijke waardigheid. Deze dimensie van het omgaan met elkaar zouden we terecht heilig of sacraal kunnen noemen.''

Er zijn wel beperkingen. ,,Sacraliteit is namelijk verwant met wijding, met toewijding. En deze vindt alleen maar plaats als man en vrouw zich voor een leven aan elkaar binden, als ze met andere woorden trouwen. Alle andere vormen van vriendschap zijn niet toereikend om je innerlijk zo zonder bescherming en voorbehoud prijs te geven. Binnen die huwelijksrelatie is er dan een aparte heilige tijd en ruimte voor seksualiteit. Hier komt de onthaasting om de hoek kijken. Seksualiteit lijkt zo op de zondag in de relatie, de vrijgemaakte dag.''

En trouwen is ook 'in'. Ook in de kerk. In Woord & Dienst, het magazine van de Sow-kerken, lezen we een verslag van dominee Ivo de Jong uit de Eusebius-kerk in Arnhem, niet van een trouwdienst, maar van een trouwbeurs. De Love & marriage-beurs in Arnhem is een jaarlijks terugkerende topper, zodat De Jong besloot er zelf maar een kraampje neer te zetten tussen de bruidstaarten- en trouwringenverkopers.

,,Af en toe loopt het storm om mijn stalletje, met vragen, vragen en nog eens vragen! Maar daar sta ik voor. Iemand vraagt of hij ook in de kerk mag trouwen als-ie nog geen belijdenis gedaan heeft. Een tweede 'is niet eens gedoopt, is dat erg?' De derde gaat allang niet meer naar de kerk, maar gelooft wel dat er iets is en of dat ook in de kerken gevoeld wordt? Een vierde is met iemand van het andere geloof verloofd; de vijfde ziet niets in knielen en of dat wel moet, de zesde wil alleen maar een leuk kerkje in Arnhem weten en nummer zeven vraagt of de dominee van Elden wel aardig is.''

Ook hier een moment van onthaasting, maar nog niet voor seks: ,,Steeds heiliger raak ik ervan overtuigd dat het op een drukke dag als je trouwdag goed is om een heilig moment in te lassen: stilte, traditie, eigen woorden, zingen en bidden. En wat de knieval betreft: Krajicek knielde toch ook toen hij Wimbledon won? Sommige zaken zijn groter dan jij . . .''

Heel andere sores hebben ze bij de Samen-op-weg-gemeente Delft-Noordwest. In het Kerkblad voor hervormd Delft lezen we het tussenbericht over de herinrichting. ,,In de maquette die u een paar maanden geleden hebt kunnen zien, stond het orgel tegen de lange wand, op de plaats waar nu het wandkleed hangt.

Toen gingen we er echter nog van uit dat het zo'n anderhalve meter diep zou worden. Nader contact met de orgelbouwer leerde ons dat het drie meter diep zou worden en toen begonnen we te twijfelen of het daar wel zo goed zou staan. We hebben toen na een uitgebreide discussie besloten het orgel tegen de achterwand te plaatsen, op de plek waar nu de preekstoel hangt. Om u een indruk te geven van hoe het eruit zal komen te zien, zullen we de komende zondagen de maquette nogmaals achterin de kerk zetten, nu met een aangepast orgelmodel op de nieuwe plek.

We zullen in februari op een avond een keer de zaal in z'n nieuwe vorm zetten om te kijken 'hoe het voelt'. Of er dan ook een nieuwe preekstoel is weten we nog niet, maar we doen ons best.''