Een inventarisatie van bebloede koppen

Uit welbegrepen eigenbelang, zoals NOS-voorzitter Gerrit Jan Wolffensperger het gisteren noemde, zullen de omroepen weer gewoon samenwerken met de Vara. De gisteren officieel verbroken flirt van Vara-voorzitter Vera Keur met het commerciële tv-bedrijf SBS dient in Hilversum snel te worden uitgepraat, want de schouders moeten worden gezet onder de geprofileerde netten. Maar de Vara zal niet kunnen ontkomen aan een inventarisatie van de bebloede koppen.

'Het product' Vara heeft klappen opgelopen door het onderzoek naar een eventuele private toekomst. Want, met alle begrip voor het feit dat het ging om delicaat onderzoek en scherpe onderhandelingen, met een personeelsbeleid en een mediabeleid die beide zware onvoldoendes verdienen, heeft Vera Keur gevraagd om een wantrouwen dat nog lang zal nasudderen. Bij NPS en VPRO bijvoorbeeld.

De afgelopen tijd is ook in eigen huis duidelijk geworden dat Keur twee soorten Vara-medewerkers kent. Er is een elitegroep, soms spraakmakend en in elk geval vaak op de buis en er is de tweede rang, waartoe alle radiomedewerkers behoren. De eerste groep was aanvankelijk trouwens ook buiten alles gehouden, maar al lekkend moest er op een gegeven moment toch iets van een verklaring naar het personeel komen. Voor een deel waren dat gesprekken aan de open haard, voor de overigen werden het meldingen in de kantine, achteraf en alleen omdat het weer gelekt had.

Zeker bij radiomedewerkers zal het vertrouwen in Keur tot een minimum gedaald zijn. Nadat bekend was geworden dat Keur sprak met SBS-baas Fons van Westerloo, werd de Vara uitgesloten van overleg van de omroepen over bijvoorbeeld de herinrichting van Radio 1. Daar zijn verstrekkende besluiten genomen, óver de Vara, maar in elk geval zónder de Vara.

Een deel van de butsen die de Vara de afgelopen twee maanden heeft opgelopen is een gevolg van een krakkemikkig, om niet te zeggen autistisch mediabeleid. Het is een keuze van Vera Keur om intern en extern nauwelijks in de openbaarheid te treden, maar als ze ziet hoe het imago van de Vara onder invloed van lekken en geïrriteerde medewerkers aangevreten raakt, dan is het haar taak als directeur én voorzitter om daar een offensief tegen in te zetten. Dat is niet gebeurd. Keur zweeg, persconferenties bestaan niet en vragen aan de voorlichting leverden op dat alleen naar buiten kwam wat Keur wilde: namelijk niets. Het bedrijf Vara stond voorop met de daarbij behorende managementcultuur, de vereniging hing er maar wat bij. Wellicht verbindt de verenigingsraad komende week consequenties aan het functioneren van Keur.