Toeristen in de grootste huiskamer van Nederland

Het moest de huiskamer van Nederland worden tijdens de millenniumwisseling, de Dam in Amsterdam. Maar als popgroep Blf en levenslieddiva Willeke Alberti op de vroege oudejaarsavond het Nederlands levensgevoel uitdragen, staan er vooral toeristen op het plein.

Een beetje bevreemd en een tikje geamuseerd kijken ze toe. De rugzakkers grabbelen in hun plastic zakje wiet en delen een joint. Daarvoor zijn ze per slot naar Amsterdam gekomen, nieuw millennium of niet. ,,Amsterdam is vrijheid, zegt Ryosuke (22). In Japan is hij kapper. Er is niks mis met zijn land, vindt hij, maar hier mag meer. En hij maakt met een verheerlijkte blik met twee vingers een rokend gebaar. Eén typisch Japans gebruik houdt hij in elk geval in ere. Of de westerling nog even een foto van hem wil schieten.

Een groep Wageningse studenten gaat straks feesten in studentensociëteit De Zeug in de Warmoesstraat. Als opwarmertje komen ze even kijken op de Dam. Ze hadden het wat drukker verwacht, maar ach: ,,Hollanders zijn veel te nuchter voor dat overspannen millenniumgedoe.''

In zijn rolstoel staat Kees Regtuit (39) op de middenberm tussen de twee Damhelften in. Hij komt een half uurtje sfeer snuiven. Daarna gaat hij naar vrienden in het centrum. Hij vindt niet dat het Damgebeuren magertjes afsteekt bij mega-millenniumspektakels zoals in Sydney. ,,Wij vieren Oudjaar thuis bij de oliebollen. Dat is typisch Nederlands. En Sydney heeft natuurlijk ook een heel ander klimaat.''

Met twee doorschijnende propvolle plastic zakken op hun rug zijn Efran en Alon (22) op een hoekje druk in overleg. Ze willen feestmutsen verkopen. ,,Maar de politie is een probleem. Die staat dat niet toe, zegt Efran, zelf met een heksenmuts op. Dan gaan ze op zoek naar een goeie verkoopplek, want ,,time is money.

Een half uurtje later steken overal kachelpijpen en hondenkoppen uit boven de groeiende menigte op de Dam. Het Israëlisch koppel doet goeie zaken deze laatste avond van het tweede millennium.