'Als ze alleen zijn durven ze niks'

Het NS-station Vlaardingen-Oost is net zo uitgekleed als de Sprinter-treinen die het station aandoen. Geen overbodige franje of comfort voor de reiziger. Op het perron, aan weerszijden waarvan elk kwartier de treinen richting Rotterdam en Hoek van Holland elkaar passeren, staan alleen een paar glazen schuilhokjes en bankjes.

Om bij de trap naar het hoog gelegen perron te komen, moeten reizigers door een naargeestige tunnel. Toezicht is er niet en ook niet in het trappenhuis en op het perron. 's Avonds is het hier doodeng, zegt een vrouw, die elke dag naar Rotterdam forenst. "Het is best een drukke lijn, maar op het perron voel je je toch altijd moederziel alleen."

Camera's ontbreken op het station. Bij de hoofdingang houden medewerkers van de NS-gemakswinkel Wizzl, die tot 10 uur 's avonds open is, en personeel van een bloemenstalletje en de fietsenstalling weliswaar een oogje in het zeil, maar die hebben geen zicht op wat er zich elders afspeelt. Ze hebben dan ook niets gemerkt van het incident, waarbij Daniel van Cotthem en zijn vriendin Loes Ippel werden ingesloten door een groep agressieve jongeren.

Ogenschijnlijk was het ook geen ernstig incident. Een medewerkster van Wizzl zag even na half 9 een jongen en een meisje binnenkomen, die vertelden dat ze waren lastiggevallen en dat er een klap was uitgedeeld. Volgens G. van Beek, hoofd spoorwegpolitie, was de medewerkster zo alert om meteen de centrale meldkamer van de spoorwegpolitie in Utrecht te waarschuwen. Die tipte de collega's in Rotterdam, die de groep jongeren vervolgens heeft opgewacht. Van Beek. "Ze hebben naar de kaartjes gevraagd en meer konden ze op dat moment ook niet doen. Er was geen aangifte van mishandeling. Er was alleen sprake van een klap, het was anders geweest als het slachtoffer een bloedende hoofdwond had gehad of met een gebroken ledemaat op het perron had gelegen. Maar onze mensen in Rotterdam hebben die groep wel zo goed in de ogen gekeken, dat we zondag alsnog vier van hen hebben kunnen arresteren."

Van Beek wil allerminst verhullen dat reizigers zich vaak onveilig voelen op het perron van Vlaardingen-Oost. "Maar afgaand op de cijfers is dit geen levensgevaarlijk station. In 1999 waren er zes incidenten, alle gericht tegen NS-personeel, niet tegen reizigers." Of er nu camera's komen, durft Van Beek niet te zeggen. "Dat moeten we overleggen met het ministerie van verkeer en waterstaat, dat medeverantwoordelijk is voor de perrons."

Voor eigenaar M. Boeren van de fietsenstalling en bloemenwinkel hadden er allang camera's moeten hangen. Tweeëneenhalfjaar geleden werd hij in elkaar geslagen, toen hij aanmerkingen maakte op het gedrag van een groep lastige pubers. Z'n bovenlip draagt er nog de sporen van. "Sindsdien heb ik regelmatig om camera's gevraagd, omdat hier zoveel tuig rondloopt, maar er moeten kennelijk eerst doden vallen." Deze zomer wordt hij 65 en zijn vrouw hoopt dat hij er dan mee stopt. "Ze is doodsbang als ze me helpt in de stalling of de winkel. Maar ik laat me niet wegjagen. Ik blijf er wat van zeggen, als ze lopen te rotzooien."

Hij kent de notoire herrieschoppers allemaal van gezicht. "En wat me altijd opvalt: als ze alleen zijn, durven ze niks, maar in een groep hebben ze zó'n grote bek."

Vrijdagavond was hij net een kwartier weg, toen Daniel en zijn vriendin werden belaagd. "Ik had erop losgeslagen, als ik het had gezien." Volgens de spoorwegpolitie hebben omstanders waarschijnlijk niets gemerkt, omdat de twee werden ingesloten en er geen vechtpartij is geweest. Van Beek: "Daniel heeft er alles aan gedaan om het niet uit de hand te laten lopen. Hij heeft niet gescholden of teruggeslagen. Het ging ook nergens om. Het was een groep die behagen schept in onaangepast gedrag."