De ene commissie na de andere

De roof van Joodse bezittingen heeft de afgelopen jaren diverse commissies beziggehouden. De commissie-Kordes (oud-president van de Algemene Rekenkamer), die de niet-financiële geroofde bezittingen onderzocht, zorgde in december 1997 voor veel commotie. Ontdekt werd toen dat het Liro-archief, dat sinds jaar en dag zoek leek, al sinds 1961 in handen was van het ministerie van justitie. Het teruggevonden archief toonde aan hoe overheidsinstanties, veilinghuizen en particulieren zich over de rug van hun Joodse landgenoten verrijkten.

Een jaar later werd door minister Borst van volksgezondheid de commissie-Dolman (oud-Kamervoorzitter) geïnstalleerd die moest adviseren hoe een vergoeding van 22,5 miljoen gulden moest worden toegekend. Dit geld werd een jaar later over 122 projecten verdeeld, vooral bibliotheken en studiecentra. In datzelfde jaar 1998 bracht de commissie-Kordes aan het licht dat slachtoffers destijds zelf voor alle kosten opdraaiden in hun poging de geroofde bezittingen terug te krijgen. Bovendien bleek dat het ministerie van financiën geld van de Joden heeft gebruikt voor de bouw van de doorvoerkampen Westerbork en Vught. De overheid zou volgens de commissie-Kordes 48,4 miljoen gulden aan smartengeld moeten uitbetalen.

Het eindrapport van de commissie-Scholten verscheen vorige maand, december 1999. Scholten toonde aan dat veel banken en beurshandelaren in en na de oorlog actief betrokken waren bij handel in stukken die duidelijk uit Joods bezit afkomstig waren, met uitdrukkelijke goedkeuring van de Amsterdamse effectenbeurs.