'Iedereen vindt het gewoon gaaf dat ik meedoe'

Buiten wapperen drie vlaggen alsof er niets aan de hand is: de Nederlandse, Oostenrijkse en Europese. Binnen klinkt het als vanouds eins, zwei, drei!

De boze buitenwereld is buitengesloten. Het is bal in Grand Hotel Huis ter Duin in Noordwijk, Wiener Ball.

De generale repetitie is 's middags in volle gang. De Jungdamen en Jungherren glijden routineus over de parketvloer. Lakschoenen en witte pumps al aan. Een paar uur later hijsen de Debutanten zich in sneeuwwitte baljurken en jacquets. 'Stap en knik, draai twee-drie, zij en sluit!

Op de overloop waar het buffet wordt geserveerd,ligt Die Zeit open op de pagina Podium. Hij is gevuld met commentaar op de regeringsdeelname van nationalist Jörg Haider. ,,Geen politieke vragen'', roept ambassademan Wolfgang Malek. Het 38ste Wiener Ball mag niet overschaduwd worden door de actuele gebeurtenissen in Oostenrijk. Het is voor de organisatie üsterreich- Kulktur und Wirtschaft en gelukkige greep dat als promotie-provincie dit keer het dromerige Steiermark is gekozen en niet Heiders Karintien.

De sprankelende Hedi Gout weet hoe het bal altijd moet opboksen tegen vooroordelen. ,,Het is al lang niet meer alleen voor de adel en de rijken. Ook gewone jongeren kunnen meedoen. Manieren zullen ze vanzelfsprekend wel moeten hebben. En kunnen dansen. De quadrille en polka leer je niet op een achternamiddag''.

Debutante Jacqueline Hartgerink (17) weet waar ze aan begint. Ze bloost ervan als ze denkt aan de entree in de zaal. Révérence maken, knikken, draaien en vooral handen hoog houden! Jaqueline heeft geluk gehad, net als 72 leeftijdgenoten. Want voor hetzelfde geld (85 gulden per deelnemer) was ze op de wachtlijst gekomen. Maar geholpen heeft dat ze kan goed walsen en dat haar moeder kennissen heeft in het Damescomité. Als het over Oostenrijk gaat glimlacht ze ontwapenend. Net als Justine Bongers (18). ,,Nee, niemand heeft naar gedaan. Iedereen vindt het gewoon gaaf dat ik meedoe''.

Een huwelijksmarkt is het bal al lang niet meer. Toch is veel terug te vinden van de stijl die ooit door keizer Franz Josef in 1877 werd geïntroduceerd. Hedi Gout: ,,Nu nog zijn er in Wenen zulke bals. Voor elk beroep is er wel eentje. Zelfs de Zuckerbücker hebben een eigen bal en die kiezen dan een Frau Bonbon. Een hele ronde, die een jaar lang gratis suikerwerk mag snoepen.''

In de zaal pauzeren Sebastian Krisper en Martel Bonhomi. Sebastian speelt klarinet in het orkest Jugend & Still. Hij komt uit Wenen. Straks gaat hij met zijn collega's bij de binnenkomst van ambassadeur dr. Alexander Christiani en de burgemeester van zijn stad dr. Michaël Hüupl het lied O, Du mein üsterreich spelen. Maar Sebastian zal treurig zijn als hij speelt. ,,Wat in Wenen gebeurt, is het gesprek van de dag. Het is een thriller met slechte afloop.'' Violist Martel als er een stilte Sebastians tirade valt: ,,Schamen doe ik me ook, ach, als we eenmaal spelen...''.

Martel heeft gelijk. Als het Wilhelmus en de Bundeshymne zijn verstomd en de dansmeester Alles Walzer! heeft geroepen zwieren de debutanten en 1400 gasten onbekommerd op Strauss de nacht in. Met als surprise tegen middernacht een optreden van Joop van der Ende's eigen Sissi, Pia Douwes.