Trappistenroute voert van café naar café

Het aantal cafés waar we langskomen is onvoorstelbaar. Het is dan ook de La Trappe-fietsroute die we rijden. De tocht, oostelijk van Tilburg, is vernoemd naar het bier van de paters Trappisten, dat uitsluitend zo mag heten als het binnen de muren van een trappisten-abdij gebrouwen wordt. De kroegen aandoen is ondoenlijk, voor wie althans veilig langs velden en wegen wil. De route in etappes fietsen, is een oplossing. Wij snijden liever de saaie stukken af.

Het vertrekpunt kan de Abdij OLV van Koningshoeven zijn, of een van de zes in de route opgenomen pleisterplaatsen. Wij kozen voor de fraaie abdij, die kadastraal tot het grondgebied van Berkel-Enschot behoort, al wil Tilburg dat liever niet weten. De paters tappen al vroeg bier, maar een kop koffie lijkt ons verstandiger. Het kaartje, waarop de route zeer gedetailleerd staat beschreven, is gratis. Dagelijks, behalve in het weekend, worden in de abdij rondleidingen verzorgd.

Wij hebben de bierbrouwerij al eens bezocht, dus klimmen direct op de fiets, over het viaduct richting Moergestel.

Voordat we in dit dorp aankomen, passeren we rechts een grote villa met vijverpartij. Het is het huis waar enkele jaren geleden de raadselachtige moord plaatsvond op een bekende Tilburgse crimineel. Die moord is nooit opgelost en dat zal wel nooit gebeuren ook; een gegeven waar de politie niet al te zeer mee in de maag schijnt te zitten.

We fietsen verder en passeren links en rechts prachtige huizen. De weg voert langs café 't Draaiboompje en - even verderop - speeltuin 't Stokske, waar praktisch iedereen uit Midden-Brabant wel eens heeft geschommeld en gewipt. In de buurt van camping De Boskant, bij het Staalbergven, begint het traject van 28 kilometer waarmee de La Trappe-route (circa 36 kilometer) kan worden uitgebreid. De aansluiting staat duidelijk op het routekaartje. Doen, die uitbreiding! De tocht voert door het prachtige bos- en heidegebied De Kampina. Weinig kroegen kom je tegen, maar natuurschoon des te meer.

Maar eerst beschrijven we de oorspronkelijke route, ook al omdat je - eenmaal in De Kampina - het mooiste stuk van de standaardroute zou missen. En dat zou jammer zijn, want dat gaat door Oisterwijk, terwijl de rest niet veel voorstelt. Oisterwijk is, zoals bekend, een parel. Het fietspad loopt door bossen en langs vennen. Helaas is het er (ook door de week) vaak druk met zondagsfietsers. Wij zijn beslist geen wielrenners, maar moeten nogal eens bellen om te kunnen passeren. Een ware plaag vormen de mensen op een Piet Plezier, een soort skelter waar je met een hele groep op kunt. Niemand kan er meer langs. Niet ongevaarlijk bovendien, zo'n Piet Plezier. Toen wij door Oisterwijk fietsten sloeg er vlak voor ons (gemeen lachje) juist een om.

We leggen al vlot aan bij café-restaurant l'Hermitage. Het bordje 'boshuys' doet wat geforceerd aan, maar het mag gezegd: de uitspanning is werkelijk prachtig gelegen. Bij koud weer is 'Koffie Hermitage' aan te bevelen: met slagroom en 'Nobel' (een drankje uit Ameland). Het vervolg van de standaardroute is leuk tot aan café 'Mie Pieters'. In vroeger tijden was dit gewoon een huiskamer waar, naar verluidt, uitermate grof werd gekaart. Nu is het een gezellige kroeg met dito terras.

Verderop wordt de route vervelend, zeker het stuk door Tilburg dat langs Ringbaan-Oost en Elisabethziekenhuis voert. Maar voor we zover zijn komen we eerst nog voorbij 'Zomerlust', een curieus café waar bier drinken een zeer serieuze aangelegenheid is. Bestel vooral geen grenadine in je Trappist! De kastelein vat dit op als vloeken in de kerk en zal de bestelling zeker weigeren.

Wie voor de route door De Kampina heeft gekozen, zal het saaie stuk door Tilburg (en wat verder nog komen gaat) graag voor lief nemen. Het natuurgebied wordt verbonden gezien met de Oisterwijkse bossen en vennen en ook als zodanig beheerd. Het is een van de laatste grote natte heidevelden. Deze heidevelden worden behouden door middel van begrazing door runderen en IJslandse paarden. Je komt er nog sporen van keuterboertjes tegen die er ooit voor hun bestaan hebben geploeterd. Zo zagen wij ergens een pruimen- en een notenboom. De boeren zijn uit De Kampina vertrokken. Door het bosbeheer mag de natuur er z'n gang weer gaan.

De Kampina-route fietsend komen we dwars door Oirschot, waar we aanleggen bij Gasterij De Beurs. De historische Markt in Oirschot is sfeervol. Even zag het ernaar uit dat die sfeer verpest zou worden door de komst van 'De Bus' van SBS, maar voor een tijdelijk busbivak gaven burgemeester en wethouders geen toestemming.

Vanaf Oirschot valt een stuk af te snijden door direct (via Moerges-tel) naar de Trappistenabdij te fietsen, maar u bent gewaarschuwd: de route vormt een anticlimax na zoveel natuurschoon. De weg - met altijd wind tegen lijkt het wel - voert door Spoordonk, misschien wel het saaiste dorp van Brabant. Afijn, goed doortrappen, het viaduct over en we zien het klooster al weer liggen.

Het kan ook anders. Volg het traject naar Tilburg tot even voorbij Zomerlust, sla voor het Wilhelminakanaal linksaf het fietspad op en je komt vanzelf bij de abdij uit. Gewoon het routekaartje volgen kan ook, maar dat raden wij af. De tocht vanaf Tilburg, via Beekse Bergen, langs het Wilhelminakanaal weer terug naar Tilburg, is oninteressant. We missen weliswaar het gezellige café 'Onder den linde' (Oudhollandse spellen), maar daar gaan we wel een andere keer naar toe.

Liever bestellen we onderhand een goed glas bier op het terras of in de kantine van de abdij. Neem er een stuk Postelkaas bij! En praat met broeder Samuël, die geregeld ergens aanschuift. Naar hem is een enorme bokaal genoemd, waar drie liter bier in kan. Te koop in de kantine voor 29,95 gulden. We drinken een Trappist, smullen van de Postelkaas en vragen om de rekening. 'Drink matig' staat er op de kwitantie. De bede komt als mosterd na de maaltijd.