De uitslag is weer een cliché in Egmond

Een afgetekende triomf bij de vrouwen van de veel bejubelde Keniaanse Loroupe; een onbeschreven blad uit hetzelfde land als de winnaar van de race bij de mannen. Na een voor de Nederlandse atletiek euforische editie '99 van de halve marathon van Egmond, kan de uitslag van 2000 in de gebruikelijke cliché's worden weergegeven.

Vorig jaar was Greg van Hest de eerste Nederlander sinds Dirks in 1991 die de openingsklassieker van het nationale atletiekjaar won. Irma Heeren doorbrak enkele minuten later verrassend de zes jaar durende heerschappij van Tegla Loroupe, de wereldrecordhoudster op de marathon. De Nederlandse jubelstemming werd ook gestimuleerd door onwaarschijnlijk snelle tijden. Waarachter na twijfels over de lengte van het parkoers overigens grote vraagtekens zijn gezet.

Loroupe bevestigde gisteren dat die zeldzame nederlaag tegen de dit keer afwezige Heeren op een vergissing berustte. De even tengere als wilskrachtige atlete onderstreepte negen dagen (!) na haar winst in de millenniummarathon van Rome voorts dat ze de enige is in een buitencategorie atletes. Die dit jaar niet alleen (in Londen) haar eigen wereldrecord op de marathon op de korrel wil nemen, maar op de afstand ook de enige hoofdprijs wil winnen die ze nog niet heeft: olympisch goud.

Wie weet ontwikkelt haar landgenoot Wilson Kigen zich bij de mannen tot een zelfde fenomeen. Maar voor hetzelfde geld belandt hij na zijn zegetocht in Egmond in de vergetelheid. ,,Misschien is dit zijn doorbraak, het kan ook zijn beste race ooit zijn geweest'', aldus Jos Hermens, de verantwoordelijke voor het deelnemersveld in Egmond. Meer kon hij over Kigen, vorige week vierde in de Sylvestercross in Soest, niet zeggen. ,,Van dit soort atleten kan je in Kenia blikken vol opentrekken.''

Voor Europeanen, Aziaten en Amerikanen is het nog altijd een toenemende frustratie om dat schier oneindig grote contingent Afrikaanse looptalenten te bestrijden. Vandaar de uitgelaten stemming nadat Greg van Hest en Kamiel Maase daar vorig jaar als de nummers één en twee in Egmond zo succesvol in waren geslaagd. En zich vier maanden later in de marathon van Rotterdam nomineerden voor de olympische marathon in Sydney.

Geheel schadevrij kwamen de twee niet uit hun voor Nederlandse begrippen succesvolle atletiekjaar. Zodat een zelfde vliegende start voor dit seizoen niet mocht worden verwacht. De pas vijf weken voluit trainende Maase was echter wel scherp genoeg om in een vinnige eindspurt zijn lijf nog net voor de Tesfaye Tola over de finishlijn te gooien. Waardoor hij voor de tijdens de marathon van Amsterdam met een wereldtijd verrassende Ethiopiër als tweede finishte.

Waar Maase twijfelt tussen baan en weg (voor de Spelen kan hij kiezen tussen de 10 kilometer en de marathon) is het vizier van Van Hest gericht op het langste onderdeel. Na sukkelen met achillespezen, is hij eindelijk fit. Maar nog verre van scherp genoeg om nu al te excelleren.

In Egmond werd de winnaar van vorig jaar vierde, maar hij was zo sportief om zich niet achter een smoes te verschuilen. Maase vond op het brede, drukke strand van Egmond mede door een slimme keuze van zijn route vlak voor de ontknoping van de wedstrijd het verloren spoor van de Afrikanen weer. Van Hest dacht vlak voor de duinopgang bij Egmond nog meer terrein te kunnen winnen en liep zich vast in het publiek. ,,Ook als ik niet stil was komen te staan, was ik niet bij de eerste drie gekomen.''

De Tilburger vertrekt woensdag met zijn vader/trainer voor een trainingskamp van vier weken naar het hooggelegen Albequerque. Daarna volgen nog enkele weken voorbereiding in Nederland op de marathon van Lake Biwa in Japan. Voor Van Hest, die slechts de door hazen geregisseerde marathon van Rotterdam gewend is, wordt het zijn eerste echte wedstrijd over 42 kilometer en 195 meter. In Lake Biwa lopen genodigden en zijn tempomakers taboe. ,,Zo'n open wedstrijd past mentaal beter bij hem'', weet vader Van Hest van zijn zoon. ,,Hij moet kunnen rammen en kijken waar het schip strandt. Waarbij het voor Greg belangrijker is te winnen dan een snelle tijd te lopen.''