Extra zorg apotheker loont

Patiënten voelen zich beter en tevredener als de apotheker zich actief met hun medicijngebruik bemoeit. Ook bevordert dat een juist gebruik van medicijnen. In het belang van de patiënt zou de huisarts daarom veel meer de apotheker bij de zorg moeten betrekken.

Dit concludeert dr. F. van Mil, die gisteren aan de Rijksuniversiteit Groningen promoveerde op 'farmaceutische patiëntenzorg': de persoonlijke uitleg en begeleiding die de apotheker geeft aan de geneesmiddelengebruiker.

Deze zorg werpt vruchten af, blijkt uit Van Mils onderzoek. Gedurende twee jaar vroeg hij 40 apotheken extra aandacht te besteden aan 600 patienten: astmapatienten of ouderen die 4 of meer geneesmiddelen gebruiken.

Met hen is regelmatig gepraat over de middelen die zij slikken, de problemen die ze daarbij ondervinden en de wijze waarop zij hun geneesmiddelengebruik kunnen verbeteren. Vooral astmapatiënten varen hier wel bij. ,,De apotheker blijkt bij patiënten met een goed omschreven ziektebeeld, zoals astma of diabetes, duidelijk een toegevoegde waarde te hebben'', zegt Van Mil.

Zo kreeg 20 procent van de astmapatiënten minder last van benauwdheid dankzij de tussenkomst van de apotheker. Ook gingen zij hun medicijnen zoveel beter gebruiken, dat het aantal benodigde antibioticakuren met 30 procent daalde. Bij de ouderen die meer dan vier middelen slikken, was de invloed op hun gezondheid minder groot. Zij toonden zich met name tevreden over de medicijnkennis die zij opstaken van hun apotheker.

Voor Van Mil staat vast dat de apotheker als 'zorgverlener' kan bijdragen aan een beter en doelmatiger medicijngebruik. ,,Maar sommige oudere apothekers zijn daar niet echt voor opgeleid, en veel patiënten weten niet dat de apotheker dé deskundige is op het gebied van geneesmiddelen. Huisartsen vertellen hen dat ook niet.'' Daar zit dan ook de weerstand tegen de farmaceutische patiëntenzorg: bij de huisartsen.

Van Mil: ,,Hun protectionisme is groot. 'Ga niet op mijn stoel zitten, apotheker', denkt de dokter. Dat is ook niet de bedoeling; samenwerking is het devies. De arts voelt zich verantwoordelijk voor de patiënt, maar de apotheker ook. Dat realiseren artsen zich nog altijd te weinig.''