Ephimenco

Kok is dom. Kom, kom, hoor ik u denken, kun je zomaar in de krant schrijven dat de premier van dit land niet goed bij zijn hoofd is? Ja, antwoord ik, en ik verdubbel de inzet: Wim Kok is oer- en oerdom. Dan denkt u: een stukjesschrijver mag best een nar zijn maar er zijn wel juridische grenzen. Nee, vervolg ik, ik wacht sereen op de advocaten van de premier. Een proces win ik met twee lengtes voorsprong. Want ik schrijf niet alleen dat de nationalistische Kok oliedom is, maar ik ga het ook bewijzen.

Het zit zo. Duitsland heeft in de Raad van ministers van de Europese Unie 10 stemmen. Evenveel als Frankrijk, Engeland en Italië (Spanje 8). Maar pakweg minstens 22 miljoen inwoners meer dan elk van die drie landen. Duitsland is bereid het evenwicht van de EU te verstoren en de gevoeligheid van de anderen drie te schofferen door meer stemmen op te eisen, overeenkomstig zijn inwonersaantal. Duitsland is slim en zoekt voor zijn idee de steun van Nederland. Kijk, zegt Schroder tegen Kok, bij de kleine landen zit je in dezelfde situatie als wij: net als België, Portugal, Griekenland hebben jullie vijf stemmen maar minstens vijf miljoen inwoners meer. Terwijl jullie niet klein zijn maar, hum, 'middelgroot'. Kok stottert: nooit aan gedacht! Vervloekte Belgen! En hij laat zich vervolgens voor het karretje van Schroder spannen. Kok heeft dus naar beneden maar niet naar boven gekeken. Gerelateerd aan Duitsland, zou Nederland 41 miljoen inwoners moeten tellen om die vijf stemmen dat het nu heeft daadwerkelijk te verdienen. Als de wet van de strikte evenredigheid (Kok zou deze niet in gedachte hebben, maar eerlijk is eerlijk) zou worden toegepast, zou Duitsland naar 18,2 stemmen moeten en Nederland naar 3,6 terug moeten vallen. Hoera, België is met 2,4 verslagen!

Om te huilen. Maar het is nog veel erger. Samen hebben de 10 kleine landen nu 39 stemmen, te weten 44,8 procent van het totaal (87) in de Raad. Als men de evenredigheid toepast, wordt dit 18,1 stemmen. De steminvloed van de 10 kleinen in de Raad valt terug naar 20,8 procent. Die van de vijf groten klimt dus van 55,2 procent naar 79,2 procent. Conclusie: Kok is niet alleen oliedom, hij is ook een ramp voor zijn kleinere partners. Wat maakt het uit: België ligt voor pampus.