Dood van jongen niet zin- maar redeloos

Een klap of trap tegen het hoofd van een jongen op een station in Vlaardingen is het zoveelste voorbeeld van onbegrijpelijk geweld.

Er wordt weer kwistig gegooid met de term zinloos geweld, na een kennelijk gewelddadige fatale klap op het hoofd van een voorbijganger. Er is al veel geschreven en gesproken over het feit dat zinloos geweld niet bestaat. Ik ergerde mij daaraan en dat doe ik nu nog. Geweld is nooit zonder reden. Zolang de term zinloos geweld wordt gehanteerd, wordt ontkend dat geweld structureel deel uitmaakt van het bestaan. Er wordt kennelijk genoten bij het zien van films, gelet op het aanbod. Op de sportvelden wordt genoten van de overwinning op de tegenstanders. En hoe zit dat met die dwarse collega, die zich uiteindelijk heeft ziek gemeld? De wereld bestaat uit ik en de tegenstander. Wie niet voor mij is, is tegen mij. De tegenstander moet aangepakt worden om te worden zoals gewenst is, of zoals ik ben. Dat is een overheidsmissie, maar ook een groepsmissie, ieders individuele missie: wie niet leren wil moet maar voelen.

Nooit iets gemerkt? Geweld is als een dief in de nacht. Geweld wordt gepleegd zonder dat het gezien wordt. Het wordt niet gezien omdat het niet herkend wordt. Er wordt zinloos geweld geroepen als het niet geplaatst kan worden. Als er zinloos geweld is, dan zou er ook zinvol geweld zijn en geweld zonder noodzaak of oorzaak. Geweld bestaat uit meer nuanceringen dan geweld, structureel geweld en zinloos geweld. Maar het gevolg van alle geweld is dat het pijnlijk is, als je het overleeft.