Piket ziet koplopers uit zicht verdwijnen

Misschien waren de verwachtingen wel te hooggespannen. Tot gisteren streden de Nederlanders in het toptoernooi van Wijk aan Zee dapper mee om de ereplaatsen. Helaas traden in ronde vijf de eerste slijtageverschijnselen op.

Het sprookje moest natuurlijk een keer ontmaskerd worden. Jeroen Piket -op papier de nummer dertien van het stel- was na vier partijen medekoploper. Jan Timman mocht met zijn score van vijftig procent evenmin mopperen en de ongelukkige Loek van Wely (1 uit 4) kon aanvoeren dat het hem tegen Polgar en Kortsnoj had tegengezeten.

Gisteren ging het mis. Donkere wolken pakten zich na drie speeluren samen boven de borden waar de nationale coryfeeën zaten. Voor Timman was het een kwestie van 'eigen schuld, dikke bult'. Hij had tegen Peter Leko de moeilijkheden opgezocht met een onverantwoorde lange rokade en moest daar lange tijd voor bloeden.

Piket (tegen Predrag Nikolic) en Van Wely (versus Michael Adams) moesten materiaal geven en zaten -toen de collega's al van de warme maaltijd genoten- in een verlaten zaal hun hachje te verdedigen. Vergeefs. Piket had het ergste achter de rug, toen hij pal voor de tweede tijdcontrole gehaast een direct verliezende zet deed. Luttele minuten later gaf ook Van Wely zijn verzet op. Timman bleef uiteindelijk een afgang bespaard. Leko ging slordig met zijn voordeel om en moest zelfs even op de tanden bijten om een half punt te innen.

Het verlies van Piket bood de andere koplopers -Kasparov en Kramnik- de gelegenheid afstand te nemen van de concurrentie. Van die twee liet Vladimir Kramnik tot gisteren het beste schaak zien, maar tegen hekkensluiter Smbat Lpoetian, had hij een van zijn mindere dagen. Van het gezicht van Kramnik is eigenlijk nooit enige emotie af te lezen, maar de fortuinlijke afloop van zijn partij maakte hem absoluut niet vrolijk. ,,Ik maakte een paar ernstige rekenfouten'', mokte hij na. Het had de Rus zelfs een vol punt kunnen kosten, indien de Armeense tegenstander zijn tijd beter had ingedeeld. Een fout op zet 29 (Lpoetian had b5 moeten spelen) betekende de ommekeer. Daar had Kramnik niet meer op gerekend: ,,Het komt weinig voor dat ik verloren posities alsnog win. Het is spijtig voor Lpoetian, vooral omdat hij vandaag ongelooflijk goed speelde.''

Gary Kasparov werkt dit jaar hard, maar toont nog niet de ideeënrijkdom die hem in 1999 de toernooiwinst bracht. Enkele van zijn tegenstanders waren hem terwille met dubieuze openingsmotieven. Zo ook de opponent van gisteren. Morozevitsj, met zijn vijfde plaats op de wereldranglijst geen kleintje, bracht een bizar nieuwtje. Kasparov reageerde zoals de wereld dat van hem gewend is. Met een misprijzend gezicht omdat hij graag het alleenrecht op noviteiten claimt en de verbaasde grimas om te laten doorschemeren dat de zet g5 amper reglementair was te noemen. Morozevitsj groef inderdaad zijn eigen graf. Het tactische plusje woog niet op tegen de positionele aderlatingen. De extra pion van Kasparov gaf in het eindspel de doorslag.

Kramnik - Lpoetian: 1. d4 d5, 2. c4 e6, 3. Pf3 Pf6, 4. Pc3 Le7, 5. g3 Pbd7, 6. Lg2 0-0, 7. 0-0 dxc4, 8. e4 a6, 9. a4 Tb8, 10. a5 b5, 11. axb6 Pxb6, 12. De2 Lb7, 13. Td1 Lb4, 14. Pe5 a5, 15. Pa2 Ta8, 16. Lg5 Le7, 17. Pxc4 La6, 18. b3 a4, 19. Lxf6 axb3, 20. Dg4 Lxf6, 21. Pxb6 cxb6, 22. e5 Le7, 23. d5 exd5, 24. Lxd5 bxa2, 25. Txa2 Db8, 26. Lxa8 Dxa8, 27. Td7 h5, 28. Df4 Te8, 29. Ta1 Dc8, 30. e6 fxe6, 31. Tc7 Dd8, 32. Txa6 Tf8, 33. Dc4 Dd1, 34. Df1 Dxf1, 35. Kxf1 Lc5, 36. f4 g5, 37. Taa7 Ld4, 38. Td7 Lh8, 39. Ta4 e5, 40. f5 Txf5, 41. Ke2 Lg7, 42. Ta6 b5, 43. Tb6 g4, 44. Ke3 Kh7, 45. Ke4 Tg5, 46. Txb5 Kg6, 47. Tbb7 Lf6, 48. Th7 h4, 49. Txh4 Lg7, 50. Ta7. Zwart geeft op.