Voor Vlieg valt puzzel eindelijk in elkaar

De rebel die jarenlang tegen alles en iedereen in de tafeltenniswereld aanschopte, is sinds kort bondscoach van de vrouwen. Anne Vlieg en de metamorfose. Eindelijk erkenning voor een bevlogen Vlieg: ,,Ik heb nu de kans iets te laten zien.''

Anne Vlieg in Het Parool, in 1996: ,,Het valt me steeds zwaarder mee te draaien in het kleine, lullige en bedompte tafeltenniswereldje. Onbewust begin ik bijna scheel te kijken om zo de blikken te ontlopen van mensen die ik helemaal niet wil zien.''

Anne Vlieg nu: ,,Het klinkt misschien maf, maar ik heb met niemand ruzie. En als ik al met iemand problemen heb, dan zullen we dat intern uitvechten.''

Anne Vlieg in 1999: ,,Mijn contract als bondscoach van Jong Oranje is dit jaar niet verlengd. Waarom niet? Ik maakte geen verslagjes! We leven in een verslagjescultuur. De trainer is een boekhouder, hoewel het toch echt aan de tafel moet gebeuren. (...) Aan een dood paard kun je trekken wat je wilt, maar daar krijg je geen beweging meer in.''

Anne Vlieg nu: ,,Ik heb altijd veel kritiek gehad, maar nu kan ik echt helpen iets te veranderen. Er is iets in werking gezet, er gebeurt voor het eerst structureel iets met de kleintjes. Natuurlijk: het is te weinig, omdat er niet meer geld is. Maar dat is dan weer van die goedkope kritiek. Laten we blij zijn dat er nu eindelijk iets gebeurd.''

Anne Vlieg in '96: ,,Ik erger me wezenloos aan de jaloezie, het gehuichel, het voortdurend naar elkaar loeren... Dit is een wereld vol Pipo de Clowns.''

Anne Vlieg nu: ,,Er wordt structureel nagedacht over de toekomst. Hoe gaan we ons geld besteden? We moeten keuzes maken. We hebben al drie, vier keer een hele dag met tien man bijelkaar gezeten. Er komt straks een goed doordacht topsportplan.''

De rebel is tot rust gekomen. Anne Vlieg over de metamorfose: ,,Ik was een tijdje strontziek van het wereldje. Ik leek zelf wel zo'n gefrustreerde Pipo. Maar dat gevoel ben ik kwijtgeraakt. Dat moest ook wél. Ik heb gekozen voor een leven in het tafeltennis. Ik ben trainer en heb een winkeltje in tafeltennisspullen. Daar moet ik van leven. Want voor een ander vak heb ik niet geleerd.''

In 1994 kon Anne Vlieg al bondscoach bij de vrouwen worden. De Groninger zag die baan, als opvolger van oudere broer Jan, toen nog niet zitten. Nu is hij de opvolger van de Duitser Peter Engel, die in november ontslag nam. Gefrustreerd door het gebrek aan medewerking. Of zelfs tegenwerking. Binnen een stuurloze bond die al jaren wat heen en weer ping-pongt.

,,Ondanks al die kritiek in het verleden, ondanks al die keren dat ik wild om me heen heb geslagen, hebben ze mij gevraagd...'' Het verbaasde hem zelf stiekem ook wel een beetje. ,,Je kunt natuurlijk niet 'nee' blijven zeggen. Bondscoach worden: dat is toch één van de hoogst bereikbare dingen.''

,,Ik ben voor vier maanden aangesteld. In die korte periode zijn er twee mooie toernooien. De WK voor landenteams in Maleisië en de Europese kampioenschappen in Bremen. Ik moet ervoor zorgen dat de tantetjes dan goed presteren.''

Vanavond zit oud-international Anne Vlieg voor het eerst als bondscoach op de bank. De vrouwenploeg moet in Spa tegen de België winnen om zicht te houden op promotie naar het hoogste Europese niveau, de Superliga. ,,Dit team is zo slecht nog niet. Melisa Muller en Diana Bakker hebben best goede speelsters geklopt. Ze doen het alleen te weinig.''

,,In 1994 waren Bettine Vriesekoop en Mirjam Hooman er nog. Maar of er nu wel of geen toppers zijn, dat is voor mij nooit het belangrijkste. Ik heb er vertrouwen in dat er een goed topsportplan komt, dat de juiste mensen de juiste beslissingen nemen. Er wordt straks individueel maatwerk geleverd. De bond heeft nu vier talentvolle meiden van een jaar of dertien, veertien. Kijk, daar praat ik nú graag over. Da's veel leuker dan al die stront van vroeger.''

Anne Vlieg sprak toen over een wereldje van neuroten, was het helemaal beu. Een klein beetje erkenning doet blijkbaar wonderen. ,,Ik heb me jarenlang de blubber gewerkt. Nu valt de puzzel eindelijk in elkaar. Echt alles gaat me voor de wind. Ik krijg van alles aangeboden. Ik heb het druk, geef hartstikke veel training. Maar het voelt goed aan. Gewoon omdat het in het hoofd nu goed zit. Het lijkt de goed-nieuws-show wel...''