Jeroen Straathof zoekt naar strohalmpjes

Jeroen Straathof is de schlemiel van zijn generatie. Hij kan onmiskenbaar schaatsen - hij werd vier jaar geleden in Hamar wereldkampioen op de 1500 meter - maar heeft inmiddels veel meer uitglijers dan toptijden op zijn conto staan.

Op de NK afstanden was het niet anders. Gisteren viel hij op de kilometer, zaterdag bleef hij op een andere manier met lege handen staan. Straathof moest de 1500 meter winnen om zich te plaatsen voor het restant van het wereldbekercircuit. Op zijn score van 1.55,98 viel niet gek veel aan te merken, alleen dat het 0,35 seconde te langzaam was. ,,Ik baal, maar beter dan nu kon ik niet rijden.''

Voor Straathof (27) is het seizoen 1999-2000 al voorbij voordat de grote internationale toernooien beginnen. De toegang naar de World Cup is sinds gisteren in feite afgegrendeld en daarmee ook plaatsing voor de wereldkampioenschappen afstanden in maart. Rest nog het dunne strohalmpje van de WK sprint. Voor iemand die geen uitgesproken specialist is, wordt het heel moeilijk om zich via de nationale kampioenschappen, op 12 en 13 februari, te kwalificeren.

Uit zijn erelijst hoeft Straathof geen hoop te putten. Vorig jaar eindigde hij in Groningen als negentiende, het seizoen ervoor viel hij.

Straathof heeft met tegenslagen leren leven. Zijn laatste p.r. dateert van de WK afstanden van 28 maart 1998 (1.48,49 op de 1500 meter), wat tevens zijn laatste grote wedstrijd was. Met zijn heldere blik staat hij desondanks midden in het schaatsen en is niet van plan uit dat wereldje te treden. Hij merkt dat hij nog steeds vooruitgang boekt, zeker nu hij onder bondscoach Gerard Kemkers werkt. ,,Ik kap niet; daarvoor heb ik te veel capaciteiten. Dit seizoen heb ik weer het nodige bijgeleerd. Ik rijd nu stabieler.'' Wat dat aangaat vindt Straathof dat hij in Kemkers een betere leermeester heeft dan Peter Müller. De Amerikaan besteedt relatief weinig tijd aan techniektraining, hij afficheert zich meer als mental coach.

Straathof legt zich er niet bij neer dat dit seizoen voor hem al verleden tijd is. ,,Ik wil alle mogelijkheden aanpakken om hard te rijden, Als het aan mij ligt ga ik deze maand naar Calgary, om tijdens de wereldbekerwedstrijden buiten mededinging mee te doen. Als sportman ben ik tevreden over mijn 1500 meter. Alleen de consequenties zijn rampzalig.''