Almedina wil niet terug naar huis

Als je goed kijkt zie je een glimlachje. Vooral als Almedina (11) uit het Bosnische Sarajevo even verlegen wordt of een moeilijke vraag krijgt. Zachtjes geeft ze antwoord, en als ze het even niet weet of niet wil weten kijkt ze weg, de hand voor het gezicht. In haar ogen is een andere tijd te zien, verschrikkelijke jaren toen haar vader werd gedood door de Serviërs (1992) en haar moeder ook nog eens doodging, als gevolg van een ziekte (1995).

Almedina is tenger en klein voor haar leeftijd. Aan haar voeten zitten twee enorme sloffen met pootjes, kado van Pax Christie. Ze woont nu bij haar oom en tante en hun drie kinderen in een tweekamerflat. Ze heeft helemaal geen zin om weer naar dat drukke huis te gaan, waar ze geen enkel plekje voor zichzelf heeft.

In Sarajevo speelt ze veel buiten. Favoriet is het spel 'tussen twee vuren'. Nee, dat heeft niets met de oorlog te maken, je moet elkaar gewoon raken met de bal. Als het slecht weer is zit ze het liefst achter de computer spelletjes te doen. Ze heeft met haar neefjes en nichtjes een schema gemaakt wie er wanneer aan de beurt is.

Beleefd schudt ze nee: van de oorlog herinnert ze zich niet veel meer, van haar ouders ook niet. Haar meester weet wel beter. ,,In de klas praten we regelmatig over de oorlog, als een van de kinderen last heeft van nare herinneringen.''

Deze weken kan hij 'zijn' kinderen goed vergelijken met de anderen. ,,Bosnische kinderen zijn alles extra. Zijn ze lawaaiig dan zijn ze extra lawaaiig, zijn ze verlegen of bang dan is dat meteen extreem. Een meisje uit deze groep is zelfs bang voor de schapen hier verderop.''

Almedina is niet naar Nederland gekomen om over de oorlog te praten. ,,Ik voel me hier thuis'', zegt ze. ,,En ik vond het leuk om door al die vreemde landen te komen.''

Gisteren, tijdens het avondeten, bespraken de kinderen wat ze later willen worden. Zij wordt juf. Ze gaat kleuters leren hoe je je goed moet gedragen en dat je aardig moet zijn voor elkaar. Ze vertelt over de clowns die de vorige avond langskwamen. Ze heeft erg gelachen.