Een forse krachtmeting

Het lijkt wel alsof de Indonesische president Abdurrahman Wahid en zijn coördinerend minister voor politiek en veiligheidszaken, oud-generaal Wiranto, de hoofdrolspelers zijn in een soap-serie. Nadat de president de generaal al met pensioen uit het leger had gestuurd gaf hij, toen hij zelf op reis was in Europa, minister van defensie Sudarsono vorige week opdracht hem uit het kabinet te ontslaan. Volgens een Indonesische onderzoekscommissie is Wiranto namelijk medeschuldig aan het bloedvergieten vorig jaar op Oost-Timor. De minister verzocht daarop Wiranto het kabinet te verlaten, maar deze liet vriendelijk weten dat hij eerst met de president wil praten. Waarop Wahid zei dat Wiranto beter kan vertrekken vóór hij op 13 februari terugkomt van zijn buitenlandse reis.

Gisteren zei Wahid nog eens dat Wiranto moet aftreden, maar dat hij 'geen vijand, maar een vriend is'. En op vragen over een mogelijke militaire coup zei de president dat alles in Indonesië onder controle is, waarna hij hoog opgaf van de sterke band die er bestaat tussen de regering en het leger.

Maar alle soap-ingrediënten en vriendelijke woorden ten spijt, de zeer breekbaar ogende Indonesische president is een forse krachtmeting aangegaan met zijn vroegere opperbevelhebber, die symbool staat voor dat deel van de strijdkrachten dat de overheersende rol van het leger in de Indonesische samenleving wil handhaven. Dat deel dat niet bereid is zijn zeer bevoorrechte positie in de Indonesische economie op te geven en dat het niet kan verkroppen dat de Indonesische bevolking bij de verkiezingen van vorig jaar heeft laten weten een burgerlijk bestuur te willen.

Die bevolking heeft in Wahid een president die de militaire elite uit de politieke arena wil verwijderen en de strijdkrachten daar wil neerzetten waar ze horen: in de kazerne en ondergeschikt aan een democratisch gekozen regering. Gelukkig voor president Wahid en gelukkig voor de Indonesische bevolking staan de strijdkrachten niet als één man achter Wiranto en zijn delen ervan krachtige voorstanders van hervormingen.

Naast het vergaren van economische hulp, had Wahids reis door Europa vooral tot doel politieke steun te krijgen voor zijn gigantische onderneming van Indonesië een democratisch land te maken. Die steun verdient hij ten volle.