Taalplan VVD ketst af

VVD-kamerlid Cornielje kreeg gisteren geen bijval voor zijn idee om leraren Turks en Marokkaans alleen nog te gebruiken als taalhulp Nederlands in de laagste klassen van de basisschool.

De Nederlandse taal is hét knelpunt voor de onderwijskansen van allochtonen; voor Cornielje aanleiding deze vorm van onderwijs verplicht te willen stellen. Sinds dit schooljaar mogen lessen Turks, Arabisch of een andere taal niet meer in schooltijd plaatsvinden. De gemeenten bepalen in overleg met scholen en ouders zelf het aanbod en de organisatie van het OALT (onderwijs in allochtone levende talen).

Cornielje voelt er niets voor die vrijheid bij de scholen te laten. ,,De overheid moet regelend optreden voor kansarme groepen in de samenleving, zo zijn de liberalen ook weer''. ,,Een wetswijziging is niet nodig'', meent Lambrechts (D66). ,,Een gemeente kan kiezen voor taalondersteuning van het Nederlands in plaats van les in allochtone levende talen buiten school.''

OALT-leerkrachten moeten wel beter de Nederlandse taal beheersen, vinden Ross (CDA), Cornielje (VVD) en Lambrechts (D66). Daar is staatssecretaris Adelmund het volmondig mee eens. Tien procent van deze leerkrachten beheerst de Nederlandse taal niet. Adelmund ziet echter geen mogelijkheid dit probleem via regelgeving op te lossen. Pas sinds 1995 moeten de OALT-leerkrachten de Nederlandse taal beheersen. ,,Met terugwerkende kracht verplicht stellen kan niet'', legt Adelmund uit. Lambrechts reageert woedend. ,,De staatssecretaris moet zich toch de middelen verschaffen om hier iets aan te kunnen doen.''

Kamerlid Rabbae (GroenLinks) begrijpt niets van de wens van zijn collega's om het bijscholen van OALT-leerkrachten verplicht te stellen. ,,Hoe kun je dit onderwijs buiten de school plaatsen en tegelijk de Nederlandse taal verplicht stellen?''

Maar de overheid moet meer druk uitoefenen op de kwaliteit van het onderwijs, menen de kamerleden van PvdA, CDA, VVD en D66. Zo moeten volgens D66-kamerlid Lambrechts goede leermethoden op alle scholen verplicht worden gesteld. Adelmund voelt niets voor deze vorm van 'staatspedagogiek' en ziet die controlerende taak liever weggelegd voor de onderwijsinspectie, die een andere rol moet krijgen.