Een glazen huis in de Chileense hoofdstad Santiago, hartje centrum,is de Zuid-Amerikaanse variant van Big Brother.
Op een braakliggend perceel, dertig meter van de straat, is een volledig doorzichtige mini-woning opgetrokken. Op drie bij vier meter zijn een bed, een kleine keuken met tafel, een wastafel, een wc en -tot groot genoegen van het publiek- een douche aangebracht. Als een vis in een kom zal de 21-jarige actrice Daniela Tobar de komende twee maanden in het openbaar haar privé-leven doorbrengen.
Ging het bij Big Brother om de relaties tussen bewoners, in Chili gaat het om het publiek. Het project, gefinancierd door het Chileense Kunst- en Cultuurfonds Fonart, is opgezet als kunstwerk. ,,Het moet een aanzet zijn tot nadenken over de grenzen van wat openbaar is en wat privé'', zegt de architect Arturo Torres, een van de initiatiefnemers.
Volgens directrice Nivia Palma van Fonart is ,,het enige wat de bewoonster doet leven als iedereen, in haar eigen huis. Het enige verschil is dat de muren doorzichtig zijn.'' Terwijl passanten zich vergapen aan Daniela's beslommeringen, tekenen 'spionnen' de reacties op. Later zal het materiaal worden geëvalueerd.
Onder de toegestroomde mannen bij de 'casa transparente' beperkt de filosofie over privé en openbaar zich tot wachten totdat Daniela zich uitkleedt. Op de overvolle stoep is de enige grens tussen deze begrippen het hek dat hen op afstand houdt.
Op daken van reportagewagens staan camera's met telescooplenzen in de aanslag. Bij de kerk aan de overkant protesteert een oudere dame tegen naaktheid 'voor Gods huis'.
Als Daniela opstaat, groeit de menigte uit tot enkele honderden. Verkeer passeert met moeite, de politie zet dranghekken. Groot is de teleurstelling als ze alleen haar gezicht wast.
,,Viespeuk, viespeuk'', scandeert de mannenclub. Tv-journaals brengen de actrice bij herhaling op de wc. Kranten openen met Daniela naakt bij de wastafel. Parlementariërs debatteren.
Na een week al is het project een doorslaand succes. Tot in de politiek wordt gediscussieerd over de vraag of Daniela zich nu thuis ontkleedt of op straat. En over wie nu de inbreuk maakt: zij op de openbare orde of de voyeurs op haar privé-leven.
Daniela zelf lijkt het allemaal koud te laten. Ze slaapt, ze eet, ze drinkt. Ze gaat naar haar werk, komt terug, kleedt zich uit en kleedt zich weer aan, gewoon alsof ze thuis is.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.