Te weinig naambordjes

Rotterdams PvdA-raadslid M. Çelik wil de inwoners van zijn stad motiveren goed verzorgde naambordjes naast hun voordeur te hangen. Op die manier ontstaat een groter gevoel van veiligheid, meent hij.

Tijdens de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen in 1998 viel hem op, dat naast de talloze onsmakelijke portieken die de stad kent ook veel huizen geen naambordje droegen. ,,Naast raadslid ben ik ook hoofdagent van politie en het viel me op dat ik met een prettiger gevoel over straat liep als de huizen naambordjes droegen'', legt Çelik uit. ,,In een straat waar naambordjes een unicum zijn was ik extra attent. Dat is puur gevoelsmatig. Wie zou er achter de deur vandaan kunnen komen?''

Nadat hij zijn voorstel bij de gemeente had ingediend, kreeg hij een aantal telefoontjes van mensen die zich in hun anonimiteit juist veiliger voelden. ,,Dat vind ik onzin. Tenzij iemand wordt lastiggevallen door een ex-partner, heeft het veiligheidsgevoel niets te maken met anonimiteit.''

De campagne die Çelik wil opzetten heeft geen verplichtend karakter. ,,Ik denk dat ik zo'n tachtig tot negentig procent van de mensen die nu geen naambordje hebben ervan kan overtuigen toch een naambordje op te hangen. Daarvoor is het 'opzomeren', de Rotterdamse campagne voor properheid en veiligheid, een goede gelegenheid. Samen met andere bekende Rotterdammers, van wie ik de namen nog niet wil noemen, wil ik het onderwerp onder de aandacht brengen. Ook wil ik gaan praten met woningcoöperaties over het verstrekken van naambordjes aan huurders.''