Van taxikartel naar anarchie

Met de bestorming van het politiebureau en de onderwereldmethoden waarop men met elkaar slaags is geraakt, heeft de Amsterdamse taxichauffeur dezer dagen royaal het sterotype bevestigd te behoren tot een beroepsgroep die niet direct gekenmerkt wordt door een gevoel voor redelijkheid en diplomatie. Dat is betreurenswaardig omdat er op basis van een fatsoenlijker en aangepaster gedrag wel degelijk ruimte bestaat voor een redelijk gesprek over hun grieven.

Die grieven bestaan eruit dat de taxichauffeurs zélf, samen met de gemeente Amsterdam in het verleden een gekunstelde praktijk van (te) weinig taxivergunningen in het leven hebben geroepen, waarvan het gevolg weer was dat die vergunningen soms voor kapitale prijzen van eigenaar verwisselden. Tegen dit kartel is de overheid zelden anders opgetreden dan naar aanleiding van klachten van passagiers over een weinig elegante behandeling. Zo ontwikkelde de taxiwereld in de hoofdstad zich tot een staat binnen de staat, die, nu de boel is vrijgegeven, hard op weg is in een anarchie te ontaarden.

Dat valt onder geen beding goed te praten. Toch is hier op zijn mist ook sprake van een zekere medeverantwoordelijk van de overheid. Vergelijken we het fulminerende taxikartel met dat van de medisch specialisten, dan zien we dat de overheid daar heel wat coulanter, te coulant zelfs, mee omgaat. Een minder opgewonden presentatie verricht kennelijk wonderen en dat terwijl de medisch specialisten op zeker moment toch niet te beroerd waren hun patiënten de dupe te laten worden van hun conflict.

De Amsterdamse burgemeester Patijn hoopt op een redelijker opstelling van de vertegenwoordigers uit de taxibranche. Dat zal hard nodig zijn. Een redelijk overleg hoeft voor de taxichauffeurs ook niet kansloos te zijn, zoals minister Netelenbos al aangaf toen zij speciaal voor de getroffen taxichauffeurs belastingmaatregelen aankondigde.

Maar wie aan de onderhandelingstafel gaat zitten met een honkbalknuppel in de aanslag en met de gedachte het slachtoffer te zijn van een complot van politiek, politie en media, kan op z'n vingers natellen niet snel voldoende goodwill te kweken voor concessies aan gene zijde van de tafel. Het zal menige taxichauffeur met ongeloof slaan, maar redelijkheid werpt soms ook vruchten af.