*

 
dossier

Archief

Nooit luisteren naar zere benen

Esther Scholten − 18/11/00, 00:00

Karakter is in de topsport steeds bepalender voor succes, stelt Gianni Romme. De wereldkampioen allround weet dat hij de logische heerser is van deze tijd. ,,Sport is eerlijk.'' Ook tijdens de eerste wereldbekerwedstrijd van het schaatsseizoen, vandaag en morgen in Berlijn, zal de gouddelver niet luisteren naar zere benen. Hij niet. Dat nooit.

Hij praat een uur in tien minuten. Maar het is niet de mond die om aandacht vraagt. Het nonverbale spel dat zijn ogen spelen is verwarrend en intrigerend tegelijkertijd.

Gianni Romme is niet ontevreden met zichzelf. Dat is duidelijk. Pretoogjes zijn een handelsmerk geworden. Nog voor het eerste lachsalvo klinkt, sluiten de wimpers zich al. Dreigend, en juist dat klopt niet. Van de pupillen blijven slechts streepjes zichtbaar. Hun priemende karakter wordt versterkt, terwijl Romme de wereld juist open tegemoet treedt.

Karakter laat zich niet makkelijk vertalen. Karakter moet blijken uit een aantal gebeurtenissen op rij.

Wie is deze hoogvlieger uit Lage Zwaluwe?

Als Romme de perszaal binnenkomt en Leen Pfrommer ziet weglopen, zegt hij vrolijk over de coach van de concurrentie: ,,Ik zag hier net een kabouter.'' Daar bedoelt hij niets vervelends mee. Hij is gewoon eerlijk.

Wanneer Romme in een interview aan Sport International toevertrouwt dat hij 'niet meer verwacht dat Veldkamp, Ritsma of Postma ineens nog klappers gaan maken waar hij van moet schrikken', dan geeft hij slechts zijn visie. ,,Ik heb daarmee niets onwaars verteld. Voor mij is het een logische optelsom. Die drie staan al zoveel jaren op een bepaald niveau, dat zal niet meer zoveel veranderen.''

Romme is een fenomeen, in velerlei opzichten. In een wereld waarin de bewoners diplomatie tot kunst hebben verheven, roemt hij de eerlijkheid van de sport.

Uitgerekend op een dag die door de uitlatingen van de Noorse arts Gundersen voor altijd met een dopingaffaire verbonden zal blijven.

,,Het huis van prestaties dat ik heb gebouwd, is heel solide. Dat zal niet zo snel instorten. Alles is altijd in logische stapjes gegaan. Elk jaar ben ik ietsje beter geworden. Dat geeft vertrouwen'', zegt Romme.

,,Sport is heel erg eerlijk. Het is onmogelijk om te laveren tussen allerlei wegen en dan toch het einddoel te bereiken. Wat iemand investeert, komt er ook uit. Dat is het mooie.''

Zijn zwakte van vroeger is zijn kracht van nu. Romme is 27 jaar en kent de perspectieven van het leven. Hij groeide op als enig kind, vernoemd naar de Italiaanse voetballer Gianni Rivera. In zijn jonge jaren verklaarde 'men' hem meermaals voor gek. Wat haalde dat ventje, allerminst een natuurtalent, zich toch in het hoofd?

Wat hij allemaal wilde, zou helemaal niet kunnen. 'Men' zat er ver naast. Na een zoveelste wereldrecord vroeg een televisiecommentator zich vorig seizoen af of Romme wel menselijk was. Romme lacht. Natuurlijk. Hij houdt van aandacht. ,,Net als iedere topsporter ben ik ijdel. Alles moet altijd precies kloppen. De bril moet recht op de neus staan, net zoals de scharnieren van de klapschaats precies goed moeten staan afgesteld.''

De schaduw was lange tijd zijn plaats. Als gewestelijk schaatser voelde hij zich begin jaren negentig ondergewaardeerd. De geldingsdrang werkte stimulerend. De absolute heerser van dit moment, de kopman van de SpaarSelect-ploeg, neemt geen genoegen meer met een plaatsje op de tweede rij. Zelfs niet achter zijn eigen coach.

Vorige week riep hij bij de NK afstanden Peter Mueller tot de orde. Het getouwtrek met Pfrommer van concurrent DSB moest maar eens afgelopen zijn. ,,Trainers moeten niet constant in de schijnwerpers staan'', meent Romme.

Hij wel. Het afgelopen seizoen triomfeerde de geboren stayer voor het eerst op de meerkamp. Wereldkampioen allround, daar kon zelfs Romme vroeger alleen van dromen. Met zijn rondetijden deklasseerde hij de complete concurrentie. ,,Het is belangrijk om geen barrières in je hoofd te hebben.''

,,Zo aanvallend als ik nu rijd, heb ik altijd geschaatst. Na het startschot gewoon gaan. Het schip strandde in het verleden vaak. Niet zelden kwam ik als een rare recreant over de streep. Die harde leerschool heeft me gevormd.''

,,Ik ben een doorzetter, net als mijn moeder. Zij is pas op latere leeftijd aan het sporten geraakt. Als 42-jarige beginneling stond ze vaker naast de ijzers dan erop. Nu neemt ze verdienstelijk deel aan de WK voor veteranen'', zegt Romme.

,,Mijn vader bracht me de liefde voor de techniek bij. Als voetballer lette hij immer op de kunst van het trappen. Ook ik heb heel erg veel nagedacht over mijn sport. Oefenen, oefenen, oefenen.''

,,Karakter is in de topsport steeds belangrijker geworden, als gevolg van de professionalisering. De tijden zijn scherper en de verschillen tussen de concurrenten zijn minder groot. Daardoor is de sport nog moeilijker en nog harder geworden.''

,,Een groot talent is al lang geen garantie meer voor succes. Ik ben niet anders gewend dan dat ik moet knokken. Anderen laten misschien wat sneller de kop hangen. Ik denk dat dat mij beter maakt dan de rest, samen met mijn getalenteerde lichaam. Want zeg nou zelf: dit lijf is niet over de kling te jagen.''

Zeg nou zelf. Ieder woord van Romme wordt zelfverzekerd uitgesproken.

,,Een lichaam valt niet te programmeren. Ook het mijne niet. Natuurlijk twijfel ook ik weleens als ik een slechte dag heb. Voor mijn doen.'' Die toevoeging is in al zijn eerlijkheid dodelijk voor de concurrentie. Kan Romme het helpen?

mailIcon print |