'Vergeef me dat veel van onze dromen niet zijn uitgekomen'

,,Beste vrienden, mijn dierbaren, vandaag breng ik u mijn nieuwjaarsgroet voor een laatste keer. Maar dat is niet alles. Vandaag spreek ik u voor het laatst toe als Russisch president. Ik heb mijn besluit genomen. Ik heb hier lang en diep over gedacht. Vandaag, op de laatste dag van het jaar, treed ik af.

Vele malen heb ik het horen zeggen: Jeltsin klampt zich vast aan de macht, hij geeft die niet uit handen, aan niemand. Dat zijn leugens. Dat is niet het geval. Ik heb altijd gezegd dat ik geen centimeter zal afwijken van de grondwet, dat de verkiezingen voor de doema binnen de voorgeschreven tijd plaatsvinden. Dat is geschied. En zo ook had ik graag gezien dat de verkiezingen voor het presidentschap op schema in juni 2000 plaatsvinden.

Dat was zeer belangrijk voor Rusland - we probeerden een belangrijk precedent te scheppen van een beschaafde, vrijwillige overdracht van de macht van de ene president naar de andere, nieuw gekozene.

En toch heb ik anders besloten. Ik... ...treed af. Ik treed eerder dan gepland af. Ik heb beseft dat ik dit moest doen.

Rusland moet het nieuwe millennium betreden met nieuwe politici, nieuwe gezichten, nieuwe intelligente, sterke en energieke mensen. Degenen onder ons die al jaren aan de macht zijn, moeten gaan.

Toen ik zag met hoeveel hoop en vertrouwen mensen voor een nieuwe generatie politici stemden bij de Doema-verkiezingen, begreep ik dat ik mijn belangrijkste taak er op had zitten. Rusland zal nooit naar het verleden terugkeren. Het zal immer voortgaan. Ik moet daarbij niet in de weg staan van de natuurlijke voortgang van de geschiedenis.

Waarom nog zes maanden vasthouden aan de macht, als het land een sterke persoon heeft, geschikt voor het presdentschap, met wie haast alle Russen hun hoop voor de toekomst hebben verbonden? Waarom zou ik in de weg staan? Waarom nog zes maanden wachten? Nee, zo ben ik niet, zo zit ik niet in elkaar.

Vandaag, op deze voor mij zo belangrijke dag, wil ik enkele persoonlijke woorden spreken. Ik wil u vergeving vragen, want vele van onze dromen zijn niet uitgekomen. Wat wij dachten dat makkelijk zou zijn, is pijnlijk moeilijk gebleken. En ik wil u ook vergeving vragen, omdat ik de hoop niet heb waargemaakt van die mensen die dachten dat we in één klap van het grijze, stagnerende, totalitaire verleden naar een fonkelende, rijke, beschaafde toekomst konden springen.

Ik geloofde er zelf in. Maar het kon niet met één slag. In sommige opzichten was ik te naïef. Sommige problemen waren te ingewikkeld. We worstelden door, maakten fouten. Velen ondervonden omwentelingen in hun leven. Maar ik wil dat u weet dat ik nooit heb gezegd dat het van een leien dak zou gaan. Nu wil ik u het volgende zeggen: ook ik heb de pijn gevoeld die u heeft gevoeld.

Ik voelde het in mijn hart, met slapeloze nachten, me pijnigend over wat gedaan moest worden om de mensen een beter leven te geven, al was maar een klein beetje beter. Ik had geen belangrijker doel voor ogen.

Ik vertrek nu. Ik heb alles gedaan wat ik kon. Ik stap niet op vanwege mijn gezondheid, maar vanwege alle problemen tezamen. Een nieuwe generatie neemt mijn plaats in, de generatie van degenen die het beter kunnen doen.

Conform de constitutie, heb ik een decreet ondertekend waarbij ik de plichten van de president overdraag aan premier Vladimir Vladimirovitsj Poetin. Hij zal de komende drie maanden staatshoofd zijn, conform de constitutie. Presidentsverkiezingen zullen binnen drie maanden plaatsvinden. Ik heb altijd vertrouwen gehad in de verbazingwekkende wijsheid van de Russische burgers. Daarom twijfel ik er niet aan wat u zult kiezen eind maart 2000.

In mijn afscheidsgroet wil ik u het volgende zeggen. Wees gelukkig, u verdient het. U verdient geluk en vrede. Een gelukkig nieuw jaar, een gelukkige nieuwe eeuw, mijn liefste volk.''