Met terugwerkende kracht carrière glans geven

Lang duurt het leven van een sportman niet: een jaar of tien. Daarna moet hij maar zien terug te blikken op zijn medailles en toernooien. De beste manier om zichzelf te vervolgen is trainer te worden in zijn eigen branche.

Maar dat heeft als nadeel dat je niet te veel mag neuzelen over je eigen voormalige carrière. Ik moet altijd denken aan voetballers als Bennie Muller en Sjaak Swart van Ajax, die na afloop een eerlijke sigarenwinkel en een snackbar begonnen, uitstekende gelegenheden om je klanten te vervelen met vergane successen.

De trainer kan dat niet, hij zou zijn spelers eindeloos ergeren met nostalgische betweterij. Als je als ex-speler wilt uitdragen dat het vroeger beter was kun je beter televisie-commentator worden. Hans Kraay of Ronald Spelbos bijvoorbeeld. Je verzint allerlei slimmigheden over het spelletje, die met terugwerkende kracht je eigen loopbaan glans geven.

Weet u hoe Hans en Ronald precies voetbalden? Nee natuurlijk, het waren vast illusieloze verdedigers, maar hun geduldige en geleerde analyses maken bij nader inzien haast wetenschappelijke voetballers van ze. Het is voor een ex-sporter die tv-commentator wordt ook nodig om, ondanks zijn voormalige beenhakkerij, grote deugdzaamheid te verkondigen.

Wat dat betreft vormt het geval van de Zuidafrikaanse cricketspeler Hansie Cronje een mooie toetssteen. Cronje, een blanke christen en volksheld, heeft zich jarenlang laten omkopen. De Afrikaanse cricketbond, vroeger apetrots op de held, wil nu nooit meer iets met hem te maken hebben.

Maar Cronje, die voor een paar centen zijn levensverhaal al heeft verteld, is nu door een commercieel televisie-station aangezocht om commentator te worden. Hij heeft trouwens hele erge spijt: 'The devil made me do it'.

Misschien dat hij als commentator iets mag rechtzetten. En zo is het commentatorschap voor veel ex-sporters ook een vorm van rehabilitatie. En spelen ze alsnog in de Coornhert-liga.