Plicht

Het kabinet-De Geer als ijkpunt voor ons veiligheidsbeleid? Omdat hij in een goede Nederlandse traditie een verplicht legitimatiebewijs afwees, zestig jaar geleden -elke dag één vliegbeweging boven die wei in de Haarlemmermeer, bij ons telde de wolkenkrabber tien verdiepingen en midden in de dorpsstraat van Putte stond een slagboom die ieder uur één keer omhoog ging voor een fietser met paspoort en stiekem een smeltend pakje roomboter in z'n broekzak? Het lijkt mij een potsierlijk argument anno 2001. Er is geen land met een eeuwenoude traditie van verplichte legitimatiebewijzen. Wél hadden vrouwen en arme mensen volgens een oude Nederlandse traditie heel lang geen stemrecht. Zullen we maar weer? Misschien redt dat wel het CDA.

Het is begrijpelijk dat sommige mensen door zo'n verplichting worden herinnerd aan de Duitse bezetting. Maar veruit de meeste mensen, leerde die Duitse bezetting ook, hebben daar nauwelijks nare herinneringen aan. Zodra ze de grens over zijn dragen zij hun paspoort bij zich, want de Nederlandse politie dwingt amper meer respect af, maar een buitenlandse diender kan rekenen op ontzag en een nederige benadering door elke Hollandse toerist.

Het is ongetwijfeld waar dat doorgewinterde criminelen en terroristen veel zorg besteden aan het al dan niet vervalst legitimeren. Maar als we dat een argument vinden, dan kunnen we ons complete veiligheidssysteem wel afschaffen. Waartoe miljoenen extra voor de politie als het nog slechts in een beperkt deel van de criminele acties ooit tot een veroordeling komt, terwijl opvalt dat het juist de doorgewinterde boeven zijn die buiten het gevang weten te blijven? Wat sporen we die lui dan nog opt

Natuurlijk garandeert de identificatieplicht onze veiligheid niet. Maar de aanwezigheid van justitie met bijbehorend opsporingsapparaat kán die garantie ook niet geven. Het is een kwestie van een aantal heldere maatregelen en voor de rest hopen en bidden. Eén maatregel is een identificatieplicht.

Mensen met een goed archief kunnen een stukje van mij vinden, ruwweg 55 jaar na De Geer geschreven, waarin ik een verplicht paspoort op de werkvloer categorisch afwijs. Ik leef, ik verander nog.