Vuurwerkdelicten

Rond de eeuwwisseling hebben ruim 4200 jongeren een alternatieve werkstraf gekregen voor het plegen van een vuurwerkdelict, waronder bijvoorbeeld het afsteken van illegaal vuurwerk valt. Het aantal gestraften ligt met 200 iets hoger dan vorig jaar, maar de hausse van straffen die Bureau Halt verwachtte bleef uit. De instelling had meer problemen voorzien vanwege de grote hoeveelheden vuurwerk die in de maanden voor de millenniumwisseling werden verkocht.

Een verklaring voor de relatieve rust zou kunnen zijn dat de politie in sommige regio's de handen vol had aan millenniumfeesten, waardoor de pakkans voor jongeren afnam. Het kantoor van Halt in Capelle aan den IJssel kreeg dit jaar 75 procent minder jongeren over de vloer dan in 1998. Ook in de grensstreek met België, waar veel vuurwerkoverlast werd verwacht, viel het mee.

Op enkele plaatsen in Nederland kreeg Halt wel te maken met een forse toestroom van jongeren tussen de 12 en de 18 jaar. In Flevoland werden bijvoorbeeld 500 procent meer alternatieve straffen uitgedeeld dan het jaar daarvoor. In Breda werd 300 procent meer bestraft en in Midden-Twente vond een verdubbeling plaats. In deze gebieden zou het aantal jonge vuurwerkdelinqenten vooral zijn toegenomen door een betere samenwerking tussen Halt en de politie.

De jongeren krijgen een straf die past bij de overtreding: meestal moeten ze op helpen het achtergebleven vuurwerk van de straten te ruimen.

In een aantal regio's hebben ook jongeren onder de 12 jaar een alternatieve straf gekregen. Het is een experiment van het ministerie van justitie onder de naam 'Stop-reaktie', maar de straf is niet verplicht: ouders kunnen aangeven of ze willen dat hun kind moet boeten voor het afsteken van vuurwerk. Volgens een woordvoerder van het landelijk bureau Halt wordt nu ook de jongere jeugd aangepakt, omdat kinderen op steeds jongere leeftijd de fout ingaan. Overtreders onder de 12 moeten voor straf bijvoorbeeld een opstel maken of een voorlichtende videofilm kijken. Halt ziet de straf voor ouders als ,,een steuntje in de rug bij het opvoeden.''