Referendum

Het commentaar (Trouw, 26 februari) geeft blijk van het idee dat er in Groningen simpele zielen rondlopen die blij mogen zijn dat er nog verstandige mensen in de raad zitten die wel weten wat goed is voor het volk.

Zonder deze raad zou Groningen vervallen in armoede en een achterlijk dorp worden. De commentator spreekt zijn zorg uit over het feit dat grote plannen op details stuk kunnen lopen. Het detail in dit geval is de parkeergarage onder de Grote Markt, midden in de stad, op steenworp afstand van de Martinitoren. Als de gemeenteraad dit 'detail' losgekoppeld had van de rest van het plan, hadden de andere plannen niet onderuitgehaald hoeven worden. Dezelfde raad die nu koste wat kost die parkeergarage wil aanleggen, heeft jarenlang gestreden voor een autoluwe binnenstad, met succes. Het referendum had er inderdaad niet hoeven komen, als de gemeente van tevoren onderzocht had of er draagvlak was voor dit plan. Dat was er natuurlijk wel bij de investeerders, maar kennelijk was dit referendum nodig om de gemeente ervan te overtuigen dat draagvlak bij de burgers ontbreekt. En beloftes over mooie nieuwe winkels wegen niet op tegen het ongeschonden aanzicht van de Grote Markt, het autoluw houden van de binnenstad en de zorg om het behoud van Martinitoren en -kerk. Het gaat hierbij inderdaad om autochtoon geladen emoties, zoals het commentaar stelt, maar is de raad er niet juist voor de autochtonen, de bewoners van de stad? Gelukkig bestond voor de inwoner van Groningen de mogelijkheid om de raad uit zijn droomwereld te halen met dit correctieve referendum, door Trouw afgedaan als 'modieus speelgoed'.