Revolutielucht in zaal Concordia

DEN HAAG - ,,Jullie kunnen nu wel denken dat jullie hebben gewonnen, maar dat is niet zo''. Wim de Boer, fractieleider van GroenLinks in de Eerste Kamer, probeert zaterdagmiddag de leden van de Haagse afdeling van zijn partij tot rede te brengen, dat wil zeggen die leden die dan nog in de zaal Concordia zijn.

Want de tegenstanders van het omstreden raadslid Ahmet Daskapan zijn dan allang boos vertrokken, naar een zaaltje elders in de stad, waar ze een eigen bijeenkomst houden. Ter bezegeling van de breuk.

,,Iedereen heeft hier verloren'', probeert De Boer, waarop een Surinaamse man roept: ,,Dat zeg jij!'' Waarna De Boer het realistische schrikbeeld oproept, dat de op één na grootste oppositiepartij van Nederland in Den Haag niet zal meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen van maart volgend jaar. Bij gebrek aan een kandidatenlijst.

Een eenzame indruk maakt de man, die zojuist toch een succes boekte, Jaap de Jong. In het dagelijks leven leidt hij een consultancy-bureau, een paar uur geleden wees de vergadering hem aan als lijsttrekker, in plaats van de door de selectiecommissie voorgestelde Bert van Alphen, de huidige fractievoorzitter. Maar De Jong is een generaal zonder leger en niet hij, maar Daskapan is de ware triomfator. De Jong stal Daskapans hart door in de 'diversiteitscommissie' radicale voorstellen te steunen om migranten meer invloed te geven en daarom mag hij nu met Daskapan 'meeliften'. Daskapan zat ook in die commissie en vooral veel Turken zijn ervan overtuigd dat hij de discussie over diversiteit alleen maar heeft aangezwengeld om macht te veroveren.

Als de tegenstanders zijn vertrokken willen de aanhangers van Daskapan, verenigd in de groep Nieuw Appèl, op eigen houtje de kandidatenlijst vaststellen. Met moeite voorkomt De Jong dat. Hij weet dat die lijst zal stuiten op een veto van het landelijk bestuur. Zijn boodschap verpakt hij in een betoog over democratie, die ook respect inhoudt voor de minderheid. Het klinkt zalvend, nadat zijn aanhang zonder een greintje waardering Bert van Alphen het bos in heeft gestuurd. Een man, die altijd keihard heeft geijverd voor migranten en andere minderheden en nu politiek onthoofd wordt door een groep die een einde wil maken aan witte dominantie.

In 1999 had GroenLinks een gouden kans om Daskapan te lozen, na onthullingen over de manier waarop hij zijn personeel in zijn restaurant Türkiye behandelde. De stroom van lelijke publiciteit hield aan maar GroenLinks suste de zaak met een 'onderzoeksrapport'. Twee jaar later ligt de afdeling Den Haag aan scherven.

Als De Boer de vergadering sluit is een analyse moeilijk. Wel is duidelijk dat er iets is gebeurd dat onherstelbaar is, ook als iemand nog een 'oplossing' uit de hoge hoed tovert. Is dit inderdaad de opstand van migranten tegen bevoogdende witte linkse actievoerders uit de jaren zeventig, die niet snappen dat de wereld is veranderd, ook hun partij? Daskapan en de zijnen stellen het graag zo voor, maar er zijn ook veel migranten onder de mensen, die na de verkiezing van De Jong boos weglopen. Heeft de andere partij gelijk, die zegt dat het een machtsgreep is van een manipulator, een 'rattenvanger van Hamelen', die zijn positie als directeur van een gesubsidieerde welzijnsinstelling misbruikt om 'spookleden' te ronselen voor GroenLinks, zwijgend stemvee dat doet wat hij wil? Een man die de partij gijzelt? Er hangt in de zaal toch teveel revolutielucht om alles te kunnen ophangen aan Daskapan.

Ze zijn er overigens ook nu weer, de zwijgers, die alleen maar op het gewenste moment een stembiljet omhoog houden. Volgens een kenner zitten er zestig leden van de Koerdische Arbeidersvereniging in de zaal, een mantelorganisatie van de guerrilla-organisatie PKK. Op deze bijeenkomst dikke vrienden van Daskapan.

Nog geen twee maanden geleden leek Daskapan regelrecht op een royement af te stevenen. Hij was uit de raadsfractie getreden, maar weigerde zijn zetel op te geven. Sinds die tijd zijn er vier vergaderingen gehouden. Met behulp van zijn kersverse nieuwe leden behaalde Daskapan driemaal een klinkende overwinning. Alleen op 14 november liep het mis, er was toen een voetbalwedstrijd op de tv tussen Turkije en Oostenrijk en Daskapans legioenen bleven thuis.