De Milliano: politiek talent met gevoel voor publiciteit

* Tijdens de campagne voor de kamerverkiezingen in 1998 wees Jacques de Milliano met grote overgave mensen op de antimaterialistische overtuiging van het CDA. ,,Het CDA wil aandacht voor andere zaken dan geld. We verzetten ons tegen de economisering van de samenleving', verkondigde hij destijds op de markt van Leeuwarden.

Nauwelijks een halfjaar later zei De Milliano (46) de Tweede Kamer en CDA-fractie vaarwel. Hij was het principieel oneens met het CDA-standpunt dat Bosniërs met een vrijwel permanente verblijfsstatus kunnen worden teruggestuurd. ,,In zo'n partij kan en wil ik niet blijven.'

Hij mocht wel zijn minderheidsstandpunt over asielzoekers uitdragen, maar De Milliano had weinig trek in een rol als politiek spookrijder. Hij wilde zich niet aansluiten bij GroenLinks of PvdA en ook een positie als onafhankelijk kamerlid wees hij af. De Milliano oogste veel kritiek met zijn drastische besluit om uit de Kamer te stappen.

Zijn vertrek was voor het CDA een grote teleurstelling, want de partij dacht met hem een grote troef binnen te halen. De mede-oprichter van Artsen zonder Grenzen kon bogen op een grote populariteit en naamsbekendheid. Hij werd gezien als een groot politiek talent en moest bijdragen aan de vernieuwing, verjonging en het 'sociale gezicht' van de partij.

De Milliano, Belg van geboorte, kreeg vanaf 1984 bekendheid als oprichter en oud-voorzitter van hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. Hij zegde zijn baan als medisch specialist op en vertrok naar Tsjaad om daar voor de Belgische tak van Artsen zonder Grenzen te werken.

In zijn rol als hulpverlener kreeg hij ook kritiek te verduren, omdat hij tegelijkertijd de rol speelde van politiek aanklager. Met een uitgekiend gevoel voor publiciteit richtte hij zijn pijlen op de politieke partijen in Den Haag die in zijn ogen de derde wereld verontachtzaamden. Andere organisaties zoals Novib en Memisa waren wel eens jaloers op het gemak waarop hij aandacht kreeg voor onderwerpen als gifgas in Irak en de vluchtelingenkampen in Goma.

Na zijn vertrek uit de kamer in 1998 werd De Milliano huisarts in Haarlem.