Makaay hoeft zich niet te bewijzen

HOENDERLOO - Nee, bij hem is de fiscale opsporingsdienst Fiod niet langs geweest, zegt Roy Makaay, gevierd topschutter in het noorden van Spanje. ,,Maar als ze nog willen komen, dan komen ze maar.''

Makaay begrijpt de vraag en hij gaat 'm niet uit de weg. De ex-Vitesse-spelers Van Hooijdonk (nu Benfica) en Machlas (Ajax) kregen onlangs wel inspecteurs over de vloer. Die deden onderzoek naar ongerijmdheden bij hun transfers, op basis waarvan de toenmalige Vitesse-voorzitter Karel Aalbers onlangs is gearresteerd.

Bij Makaay bleef bezoek dus uit, al schijnt drie miljoen dollar verdwenen te zijn toen hij in 1997 met de huidige ajacied Vierklau door Vitesse aan het Spaanse Tenerife werd verkocht. Onderkoeld vertelt Makaay dat hij op de dag van het sensationele nieuws om acht uur 's morgens thuis terugkeerde, na met zijn club Deportivo La Coruña in de Champions League bij Galatasaray te hebben gespeeld.

,,Misschien hebben ze om zeven uur al bij me aan de deur gestaan. Of ik heb later de bel niet gehoord, omdat ik lag te slapen. Het kan ook zijn dat ze m'n nieuwe adres nog niet weten.''

Het is de scherts van een bijna 26-jarige voetballer, die in het trainingskamp van Oranje een evenwichtige en onverstoorbare indruk maakt. Vanavond, in de oefeninterland tegen Turkije, is Makaay in het hart van de aanval van het Nederlands elftal gekoppeld aan Kluivert, die andere succesvolle Nederlandse spits in Spanje.

Het zal de eerste keer zijn dat ze zo dicht bij elkaar een combinatie zullen vormen. De eerste keer ook dat Makaay, in de meeste van zijn negen interlands als verkapte rechterspits opgesteld, als basisspeler van Oranje in zijn favoriete zone mag aantreden.

Maar hij laat zich niet uitdagen. Of Makaay, vooralsnog in Spanje meer gewaardeerd dan in eigen land, erop gebrand is nu ook het Nederlandse volk van zijn kwaliteiten te overtuigen?

Nee, voor wie zich vrijwel wekelijks bewijst in de hoogwaardige Spaanse Primera Division, is het niet meer van het grootste belang wat zijn landgenoten van hem denken.

Vorig seizoen had Makaay met 22 doelpunten een gewichtig aandeel in het kampioenschap van Deportivo La Coruña.

Hij is zeer populair in de noordelijke havenstad. Een zware enkelblessure, opgelopen tijdens de training van Oranje tussen de kwart- en halve finale van Euro 2000, noch de entree in La Coruña van de robuuste Real Mallorca-spits Tristan tastte zijn zelfvertrouwen aan.

Makaay: ,,De mensen vergeten niet wat ik vorig seizoen heb gedaan. Het weegt in La Coruña zwaar dat je behoort tot de spelers die de club de eerste landstitel in de geschiedenis hebben bezorgd. Ik praat natuurlijk niet dagelijks met de mensen op de straat, maar het zou me niet verbazen als ik in vergelijking met bijvoorbeeld Tristan een streepje bij ze voor heb.''

Nee, met Kluivert heeft hij nog niet gesproken over hun beoogde samenwerking. Hij lijkt er het nut niet van in te zien. ,,Praten, zoals wij hier nu doen, leidt tot fantastische dingen, maar het moet op het veld gebeuren.'' Weer die zelfverzekerdheid: ,,We kennen elkaars kwaliteiten. Kluivert kan goed met z'n rug naar het doel toe spelen, daar kan ik met m'n snelheid van profiteren.''

Nog een poging. Kijkt hij met een schuin oog naar de afwezige concurrentie, naar de geschorste Hasselbaink of zelfs naar Van Nistelrooij wiens rentree bij PSV aanstaande lijkt? Is het juist daarom niet de hoogste tijd om, eindelijk, zijn slag in Oranje te slaan?

Roy Makaay, gelouterde Gelderlander in het zuiden van Europa, schudt het hoofd. Welke topploeg kan tegenwoordig nog zonder vier topspitsen, luidt zijn wedervraag.

Ook Deportivo-trainer Irureta bedient zich van het roulatiesysteem. Een theorie wil dat vooral spitsen, in hun spreekwoordelijke eerzucht, kunnen lijden onder de voortdurende wisselingen. Maar Makaay raakt er niet door uit balans. Hij heeft zich, zegt hij, aangepast aan de cultuur. In sociaal en sportief opzicht.

Wie zei bijna vier jaar geleden niet dat hij te vroeg uit Nederland vertrok? Nu is Makaay een zelfbewuste voetbalprof. Hij weerspreekt dat hij het aanzoek van de toenmalige Ajax-trainer Louis van Gaal afwees, omdat hij zich als 19-jarige te jong zou hebben geacht.

Hij wilde op die leeftijd wekelijks spelen en dat leek bij Ajax onmogelijk, met Kluivert, Kanu, Overmars en Finidi nog op de loonlijst.

Het was een weloverwogen stap en wie er een bedeesd karakter in meende te herkennen, heeft dat beeld moeten bijstellen. Bij Tenerife, dat in zijn tweede seizoen degradeerde, kende Makaay nog enige aanpassingsproblemen. Maar bij Deportivo La Coruña, de Spaanse topclub, houdt hij zich op eigen kracht staande -een opmerkelijk verschil toch met de landgenoten in de Nederlandse enclave bij Barcelona.

Makaay heet een sluipschutter te zijn in een Spaanse ploeg die steunt op de 38-jarige verdediger Donato en de 33-jarige Braziliaanse wereldkampioen (van 1994) Mauro Silva. ,,Als de bal voor het resultaat 200 keer in de tribune moet worden geramd, hoef je dat die jongens niet te vertellen.''

Het kan in deze bange tijden voor Oranje misschien helemaal geen kwaad: een nu eens niet door de esthetiek van de zogenaamde Hollandse School gevormde en toch bekwame speler aan het front.