De ban op genvoedsel

Wie zijn koopwaar op de schappen deponeert met de aanprijzing dat het gaat om genetisch gemodificeerd-, turbo Frankensteinvoedsel, kan het verder wel vergeten. Die loopt op tegen de muur van 66 procent Europese burgers, die dit voedsel categorisch afwijzen, ook al hebben ze er overigens geen enkel bezwaar tegen kaas, brood en wijn te kopen, die eveneens genetisch gemodificeerde stoffen bevatten om de kwaliteit en de houdbaarheid te verbeteren. Diezelfde consument stelt het al evenzeer op prijs dat er de laatste jaren voor suikerpatiënten een ongelimiteerde hoeveelheid insuline beschikbaar is gekomen tegen een redelijke prijs, ook al genetisch gemodificeerd.

Een andere vraag is hoe de Europese Unie met dit voedsel dient om te gaan. De producenten ervan in de ban doen, zoals Frankrijk, Duitsland, Oostenrijk en Luxemburg hebben gedaan? Of de deur openen voor nieuwe producten, tenminste als vaststaat dat zij onschadelijk zijn voor het milieu en de volksgezondheid en er sprake is van een duidelijke etikettering? Het is niet de makkelijkste vraag, maar gelukkig heeft de Europese Commissie voor de laatste oplossing gekozen.

Als het om voedsel gaat, is er maar één criterium op grond waarvan de Unie de import van voedsel aan banden mag leggen, namelijk als er sprake is van aantoonbare schadelijke gevolgen voor de volksgezondheid. Dat bleek in het geval van de aangemelde producten niet mogelijk. Dat eerdergenoemde landen die producten desondanks in de ban deden, zegt daarom vermoedelijk meer over de gevoeligheid van dit onderwerp, dan over de feitelijke effecten op de volksgezondheid. Hoe dan ook is het een goede zaak dat de Commissie in een nieuwe richtlijn probeert de landen op één lijn te krijgen.

Vanzelfsprekend moet de consument in de gelegenheid zijn bepaalde producten wel of niet te kopen. Een goede etikettering is daarom van belang, al zal het een handicap blijven dat Europa die eis niet kan opleggen aan bijvoorbeeld een land als de VS. Veruit het beste zou daarom zijn als in de toekomst dit soort zaken op het niveau van de WHO, de Wereldhandelsorganisatie, kunnen worden afgedaan. En voor het overige moeten bezwaarden maar bedenken dat gemodificeerd voedsel een belangrijke bijdrage levert aan de oplossing van het wereldvoedselvraagstuk.