LASTIGE VRAGEN (Jörg Gigler)

Gesteld dat u een stuk grond hebt gekocht: hoe lang duurt het eer de bomen op dit stuk grond naar uw gevoel eigendom zijn, dat wil zeggen dat het recht om deze bomen te laten vellen u van geluk vervult of u op zijn minst vanzelfsprekend voorkomt?

Een wilg kan je na een jaar of vier kappen. Dan loopt ie daarna gewoon weer uit. Zo kan je vijfentwintig jaar lang van zo'n boom brandstof genereren. In mijn proefschrift heb ik gekeken hoe je de aanvoerkosten naar de verbrandingsoven zo goedkoop mogelijk houdt. Je moet de wilg dan onderaan de stam afsnijden, tien centimeter boven de grond, zodat je een bos lange stengels overhoudt. Dan is het geen knotwilg meer, maar dan kan je wel met een machine over het land rijden om te oogsten.

Vlak voor de oogst heb je een natte boom. Bij de centrale wil je een houtje dat droog is. Je kan de wilg net als mais oogsten. Vooraan vreet de machine het hout op en achteraan komt het er versnipperd weer uit. De wilgensnippers doe je in een verbrandingsoven, waarmee water wordt verhit. Van de stoom wordt een generator van een turbine aangedreven en dan heb je elektriciteit. Een belangrijk voordeel van de wilg is dat hij goed brand en snel groeit. Een eik is niet rendabel. Die groeit veel te langzaam.

Ziet u de natuur als een vriend?

Bij het telen is de natuur meestal nogal vriendelijk, de bomen groeien goed. Maar als je bij nat weer moet oogsten dan is de natuur je vijand. Het moet vriezen.

Gesteld dat u uit een eenvoudig milieu komt en u beschikt onverwacht over een groot inkomen, zodat geld voor u zogezegd geen rol meer speelt: voelt u zich als persoon onveranderd? En zo ja: vinden de vrienden die u tot op dat moment hebt gehad dat ook of vinden ze dat geld wel een rol speelt, doordat het u als persoon deformeert?

Ik kom uit een arm milieu. Ik ben als enige in de familie gaan studeren. Dan ontgroei je je thuisbasis wel een beetje. Maar ik vind dat niet echt een probleem. Mijn moeder is verschrikkelijk trots op mij. Ze wist eigenlijk niet wat het inhield, maar ze heeft mij altijd gestimuleerd te gaan studeren.

Hebt u een hekel aan contant geld?

Aan munten.

Waarom?

Die vind ik onhandig in mijn broekzak. Ik gooi ze altijd in een potje.

Hebt u al eens overwogen te emigreren?

Ik ga nu in Nieuw-Zeeland werken aan het Center for Energy Research. Ook daar ga ik onderzoek naar biomassa. Dat zijn allemaal producten van organische oorsprong: hout, papier, gedroogd slib en ook mest. In Nieuw-Zeeland is het vooral Eucalyptushout.

Wanneer maakt het huwelijk u vooral nerveus:

a in het leven van alledag?

b op reis?

c als u alleen bent?

d in gezelschap van anderen?

e onder vier ogen?

f 's avonds?

g 's morgens?

Ik vind het niet leuk als we voor langere tijd uit elkaar zijn. Wij zijn ooit allebei acht maanden naar Afrika geweest, waar ik onderzoek deed naar werktuigen voor dierlijke tractie -ploegen met ossen, in plaats van met de hand- Maar daar moesten we twee dagen reizen om elkaar te zien.

Als u in het buitenland vertoeft en landgenoten treft: krijgt u dan heimwee of dan juist niet?

De acht maanden dat ik in Chipata zat, in Zambia, was ik altijd blij een Nederlander te zien. Als ik daarentegen met vakantie in India ben, dan erger ik me aan die package deal toeristen. Het verschil tussen Spanje en India is voor hen alleen het aantal vlieguren.

Wat noemt u uw geboortegrond:

a een dorp?

b een stad of een wijk daarin?

c een taalgebied?

d een werelddeel?

e een huis?

Ik ben geboren in Susterseel in Duitsland, vlak over de grens. Tot mijn twaalfde heb ik daar gewoond. Ik ging elke dag de grens over, naar school in Sittard. De eerste taal die ik leerde was Duits. Op mijn vijfde leerde ik Nederlands. Toch voelde ik mij altijd al een Nederlander. Mijn moeder is Nederlands en zij heeft me opgevoed. En zo dicht bij de grens praten Nederlanders Duits en Duitsers Nederlands.

Zou u liever bij vol bewustzijn sterven of zou u verrast willen worden door een vallende dakpan, door een hartaanval, door een explosie enzovoort?

Ik zou zelf liever verrast willen worden. Mijn vader is bij een auto-ongeluk omgekomen toen ik negen was. Eerlijk gezegd heb ik dat tot nog toe nooit als een echt gemis ervaren. Mijn ouders waren toen al gescheiden en hij woonde in Duitsland.

Beschouwt u de duur van een vriendschap (onverbrekelijkheid) als een maatstaf voor de waarde van die vriendschap?

Veel vrienden komen ons opzoeken in Nieuw-Zeeland. Over vier weken de eerste al. Dus we moeten maken dat we wegkomen.

Hoeveel vrienden hebt u op het ogenblik?

Ik heb net voor mijn promotie een dinerlijstje gemaakt. Toen kwam ik tot bijna dertig.