Tallships

Na ruim een week aan boord van de Europa te hebben gevaren en de kust van New Engeland vanaf zee te hebben mogen aanschouwen, is het vreemd om diezelfde kust opnieuw in schilderijen te bekijken in Boston's Museum of Fine Arts.

We liggen tussen allerlei andere mooie tallships (dat wil zeggen grote, meestal antieke zeilschepen, waaronder driemasters en hier en daar een viermaster) en het lijkt wel 1850 in plaats van 2000. Het indrukwekkende havengezicht van Fitz High Lane met twee prachtige grote zeilschepen in de ochtend lijkt wel gisteren gemaakt en de meerdere zee- en kusttaferelen van Winslow Homer en Thomas Eakins, met kleinere zeilbootjes aan dezelfde kust. Het is een vreemde wisselwerking, die tussen kunst en eigen werkelijkheid. Wat was er eerst? Lane, Homer en Eakins natuurlijk. En nog eerder, de haven van Boston zelf. Ik leerde ze kennen toen ik Amerikaanse geschiedenis studeerde, lang geleden alweer. Toen wist ik, hier wil ik naartoe. En nu ben ik er dan, in de hoofdstad van Massachusetts, waar de Amerikaanse onafhankelijkheids-gedachte wakker werd, zichtbaar in de beroemde Boston Tea Party, en nu zijn het nog slechts afspiegelingen van wat ik ervaren heb. Het moet dus een wisselwerking zijn. Eerst ben je ergens en wil je de ervaringen duiden in beelden en geschiedenissen, en andersom, eerst lees je dingen en zie je schilderijen en dan begint het landschap en de geschiedenis pas te leven. Heel vers is de gedachte aan 'The perfect storm', in de VS al een grote filmhit, in Nederland wie weet ook al wel. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Sebastian Junger uit 1998. Junger beschrijft de zwaarste na-oorlogse najaarsstorm aan de oostkust van de Verenigde Staten en Canada. De storm richtte veel schade aan en liet ook Gloucester en Cape Ann, vlak boven Boston niet onberoerd. Ik lees het nu en begrijp het niet, want eergisternacht zeilden we er nog. Mooie zonsondergang, lekker briesje en twee vuurtorens op de achtergrond. Als op een Hopper-schilderij. Weet je, de werkelijkheid is eigenlijk te groot voor een mensenziel.