Ouderen eisen zekerheid

De boodschapper met de onheilstijding moet het nogal eens ontgelden. Dat heeft waarschijnlijk ook dr. mr. C. J. M. Schuyt van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) gedacht, blijkens het interview in Trouw van 3 februari over het meebetalen van 'welgestelde' AOW'ers aan hun eigen AOW.

Zijn toon is wat neerbuigend als hij de ouderen toespreekt over hun grootste misvatting: dat de AOW geen gewone verzekering is. De vergelijking van de plannen met de AOW, met het moeten bijbetalen van premie als je verzekerde huis in brand staat, gaat niet op, stelt hij.

Vele ouderen kampen met onzekerheidsgevoelens als de rechtszekerheid van hun basispensioen dreigt te worden aangetast. Zij hebben beelden van een door hen gevulde AOW-geldkist met een toereikende buffer van het AOW-spaarfonds waaraan zij via de belastingen al hebben meebetaald. Maar geen basispensioen dat helemaal afhankelijk is van belastinggelden! Met een financiering uit de algemene middelen kan de AOW immers een speelbal zijn van begrotingspolitiek.

Wat zijn echter de feiten? Zouden van de ouderen alleen de 'welgestelden' een bijdrage aan de financiering van de AOW moeten leveren? De WRR stelt echter iets anders voor. Na fiscalisering van de AOW zouden de bestaande tariefverschillen tussen 65-minners en 65-plussers kunnen verminderen of verdwijnen. De bruto-AOW zou vervolgens kunnen worden aangepast aan het nieuwe belastingtarief, ,,zodat per saldo alleen ouderen met een aanvullend pensioen op een bijdrage worden aangesproken''. Het gaat dus niet alleen om ouderen met een pensioeninkomen boven de 100 000 gulden, maar om alle ouderen met een aanvullend pensioen. Hooguit zouden ouderen met een klein pensioen kunnen worden gecompenseerd via de (aanvullende) ouderenaftrek.

De socioloog Schuyt is de verkeerde boodschapper geweest door generaties tegen elkaar op te zetten en onheil te voorspellen als de ouderen niet naar hem luisteren. Wij dringen wel degelijk aan op handhaving van de solidariteit tussen generaties, en willen meedenken over oplossingen. Maar het gaat niet aan om rechtszekerheid weg te halen bij mensen die rekenen op in het verleden gedane toezeggingen.