Politie en media stoken in vreedzame NS-actie

Een stoet van driehonderd NS-personeelsleden en sympathisanten trok dinsdag 6 februari naar het Binnenhof. Uit de krant begreep ik dat de demonstratie uitliep op een gewelddadige confrontatie met de politie. Een confrontatie die door de demonstranten zou zijn uitgelokt. Een demonstrant werd zelfs verantwoordelijk gesteld voor de mishandeling van een agente.

Ik was degeen die in verband werd gebracht met het letsel dat de agente opliep. Mijns inziens werd door de berichtgeving in diverse kranten, waaronder Trouw, een vertekend beeld gegeven van de demonstratie (Economie, 7 februari). Op de betreffende dinsdag ging ik met drie vrienden naar Den Haag, uit solidariteit met de eisen van het NS-personeel. Ook wij vinden dat iedere werknemer recht heeft op gevarieerd en bevredigend werk.

We delen het standpunt van de personeelscollectieven dat de problemen die spelen bij de Nederlandse Spoorwegen niet veroorzaakt worden door werkschema's van machinisten en conducteurs. Eerder ligt de privatiseringsdruk hieraan ten grondslag. De NS-directie is meer geïnteresseerd in het vergroten van de bedrijfswinst dan in efficiënte dienstverlening. Een verzoek om politiek ingrijpen leek mij een goede zaak.

De sfeer tijdens de demonstratie was zeer gemoedelijk, deelnemers kletsten onderling en er werd wat op conducteurfluitjes gefloten. Groot was mijn verbazing toen twee politieagenten langskwamen met een wat oudere man tussen hen ingeklemd. Ik vroeg aan de agenten wat er aan de hand was. Ik werd genegeerd, liep een stuk mee en herhaalde mijn vraag.

Steeds was de sfeer gemoedelijk en er werd alleen door mij en een conductrice geïnformeerd wat er aan de hand was. Plotseling werd ik door drie of vier agenten meegesleurd en op de grond gesmeten. Later vertelde de politie dat tijdens mijn arrestatie een agente gewond was geraakt. De straf indien ik schuldig word bevonden: vier jaar gevangenis. Gezien de ernst van de klacht werd ik geïsoleerd en twee dagen en een nacht vastgezet.

De ontstane situatie lijkt me een ongelukkige samenloop van omstandigheden. Getuigen hebben bevestigd dat ik me niet gewelddadig heb opgesteld, mij niet verzette tegen arrestatie, dat er geen direct verband bestaat tussen mij en het letsel van de politieagente. Het bleek zelfs dat de agente per ongeluk een duw van een collega kreeg, uitgleed en haar hoofd tegen de stoep stootte. Het gebeuren kan niet aan een willekeurige deelnemer toegeschreven worden.

Integendeel, een wat terughoudender optreden van de politie had er waarschijnlijk voor gezorgd dat een tot dan toe vreedzame demonstratie ook vreedzaam was geëindigd. Uiteindelijk gebruikte de NS de situatie om de personeelscollectieven en de met hen sympathiserende reizigers uit elkaar te drijven. Tevens werden de collectieven in een kwaad daglicht gesteld.

De media hadden zich kritischer mogen opstellen. De versie van politie en NS-directie werd vaak klakkeloos overgenomen. Aan getuigen met een ander perspectief is geen tekort.