Welvaartspunkers gooien geen bakstenen

Robin - 'bijna zeventien' - is de nieuwe gitarist van de Nederlandse punkband I against I. Vandaag mag hij 'voor mediatraining' mee naar het interview, zaterdag wacht het Groningse Noorder-slagfestival, en maandag beginnen de schoolonderzoeken voor de havo. Bassist Bob Hoorweg (24): ,,We hebben zijn moeder beloofd dat hij voldoendes haalt.''

De moderne Hollandse punker is vriendelijk. Niet alleen voor de buitenwereld, maar ook voor collega-punkers. Robin draagt een trui van de Travolta's uit Tilburg, en in het boekje bij de recent verschenen cd 'I'm a fucked up dancer, but my moods are swinging', begroet I against I de Limburgse Heideroosjes met een krachtig 'Yo'. ,,Het is maar een klein wereldje, we gaan bij iedereen op de koffie'', zegt Bob Hoorweg. ,,Anders dan in het buitenland ervaren Nederlandse punkbands nauwelijks onderlinge concurrentie. Iedereen heeft zijn eigen geluid. Wij hakken bijvoorbeeld muzikaal minder door.''

Meer dan op het debuut 'Top of the world', dat in Amerika werd opgenomen, werkt I against I met samples, die de strakke gitaarritmes wat doorbreken. ,,Een half jaar na dat eerste album was de nieuwe demo al klaar. Maar toen we die opnames in ons busje beluisterden, klonk het als eenheidsworst. Het was alsof we de oude plaat in een nieuwe hoes stopten, zoals sommige bands regelmatig doen.'' In een Groningse oefenruimte bouwde I against I het nieuwe materiaal in twee weken opnieuw op. ,,Hoe meer je freakt op een instrument, hoe beter het is, dachten we altijd. Maar ook een eenvoudige botte drum kan stuwend werken. Uiteindelijk ontstonden nummers waar je in kan hangen.''

,,Punk kan wel een spannender wending gebruiken. Het is nogal voorspelbaar: 'een, twee, drie, vier en gaan!' Wij willen tegen de hokjesgeest binnen punk aanschoppen. Een punkband moet tegenwoordig aan bepaalde regels voldoen om mee te tellen. Terwijl punk juist altijd betekende dat vaststaande regels werden losgeschroeft.''

Doorbreken naar een groter publiek heeft niets met kwaliteit te maken, zegt Hoorweg. ,,Sla de top veertig maar open. Op bands als The Offspring na, heeft die muziek geen enkele diepgang. De radio dauwt muziek bij het grote publiek door de strot, en de trend van de tijd heerst.''

Maar ook punk is modegevoelig. ,,Er is altijd een vaste kern liefhebbers. Soms vindt er een opleving plaats, zoals half jaren negentig. Nu zie je dat die groep tijdelijke punkrockers weer is weggevloeid. Een tijdje heb ik naar de Sex Pistols geluisterd, inmiddels gaat mijn voorkeur uit naar The Clash. Die zetten rustig een reggeanummer op de plaat en vonden het niet nodig om aan verwachtingen te voldoen.''

Devalueert die muziek, nu ook artiesten als Robbie Williams bij concerten nummers van The Clash spelen? Blijft er iets over van het wij-tegen-de-rest-gevoel als de massa punkmuziek inneemt? Hoorweg: ,,Williams heeft een betere smaak dan ik verwachtte. Maar het is een misverstand dat punk alleen in de muziek bestaat. Het is een leefwijze: laat je niet leiden door wat de meerderheid wil, doe waar je zin in hebt. Toch voel ik niet de drang om bakstenen te gooien of hotelkamers te slopen. Toen we achttien waren en net begonnen, was alles klote, je kent het wel. Nu zie je dat iedereen z'n ding doet, en dat de wereld niet per definitie slecht is.''

,,Je leert inzien dat we in het best verzorgde land ter wereld wonen. Die kant van de weegschaal mag ook wel eens belicht worden. Ook al is Dordrecht saai - sinds een maand zit er een discotheek, verder is er niets - wij blijven voorlopig gewoon thuis wonen bij onze ouders, middenklassers in een doorsnee rijtjeshuis. En het bevalt best. In Dordrecht wonen bovendien onze vrienden.''

Robin kwam in beeld als extra gitarist toen de politie I against I wegens geluidsoverlast de oefenruimte had uitgezet. ,,Ik bood ze mijn ruimte aan, en ze stonden nogal te kijken toen ik als fan al hun nummers kon meespelen.'' Robin stopte met zijn eigen bandje, al vond hij dat nogal 'sneu' voor de drummer. ,,Maar met I against I speel ik voor een echte crowd, aan het begin was ik misselijk van de zenuwen. Je moet bedenken dat ik vroeger, toen ik veertien was, hun muziek al draaide. Jammer dat ik voor de schoolonderzoeken van maandag nog zoveel moet leren. Maar zaterdag is jippie.''

I against I speelt zaterdag in Groningen op Noorderslag, om 01.00 uur in de Foyer van de Oosterpoort, 's middags om 12.30 in muziekzaak Plato in Groningen. 'I'm a fucked up dancer but my moods are swinging' verscheen bij Epitaph.