Rond het jaar 2050 zullen de Verenigde Naties zich minder bezighouden met vredebewarende taken (peace keeping) en meer met het bereiken of het afdwingen van vrede (peace making en peace enforcing).
Eén standpunt is dat de VN zich zullen opstellen als de politieman van de wereld. Daarbij zal de wereldorganisatie niet langer afhankelijk zijn van militaire eenheden die tijdelijk worden ver-strekt door een relatief klein aantal VN-lidstaten, die slechts een staakt-het-vuren kunnen controleren, maar zal zij beschikken over haar eigen permanente strijdkracht om vrede af te dwingen.
Toch lijkt een scenario gebaseerd op lokale oplossingen meer voor de hand te liggen. Daarbij zouden de VN een soort paraplu-organisatie worden voor een reeks van autonome regionale veiligheidsgroepen, zoals de Europese Unie, de Organisatie van Midden-Amerikaanse Staten, de Organisatie van Afrikaanse Eenheid en de Arabische Liga. Deze zouden in eigen financiële en militaire middelen moeten voorzien om vrede te bereiken of af te dwingen. De VN zullen nog steeds bijstand verlenen, zoals het verstrekken van inlichtingen die verzameld worden door hun netwerk van satellieten, maar de VN zouden niet meer verantwoordelijk zijn voor de financiering en voor de troepen die de acties ondernemen.
De VN hebben een groot aantal internationaal gespecialiseerde bureaus opgezet die zich bezighouden met zaken als de wereldgezondheid, vluchtelingen, het verstrekken en verdelen van voedsel, het beschermen van het milieu en het welzijn van kinderen. Het succes hiervan, in een nieuw tijdperk van samenwerking tussen de regeringen van de wereld, kan de toekomst van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties aangeven. Rond 2050 zouden de VN in staat kunnen zijn hun oorspronkelijke taak uit te voeren: het vestigen van een permanent internationaal systeem dat toeziet op vrede en veiligheid.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.