In Rusland is nog een wereld te winnen

Meer mensen op aarde, een hogere productie en dus een stijging van het energieverbruik: aan die ijzeren wet zit de wereld nog wel even vast. Vooral in de Aziatische landen, zo is de verwachting, zullen de productie, de welvaart en het energieverbruik de komende jaren flink toenemen.

In de rijke westerse landen zal het energieverbruik procentueel het minst stijgen en dat is ook logisch. In de eerste plaats verbruiken de rijke landen nu al het leeuwendeel van de energie op aarde. Als dat verbruik nog verder groeit, tikt dat procentueel gezien dus niet hard meer aan. In absolute hoeveelheden gemeten natuurlijk wel. In de tweede plaats produceren de rijke landen het efficiëntst: een Nederlandse staalfabriek heeft minder energie nodig om een ton staal te maken dan een Chinese of een Russische. Vooral in Rusland is op het gebied van energiebesparing nog een wereld te winnen. De echte doorbraak van duurzame energiebronnen als zon, wind en biomassa blijft het komende decennium nog uit. Kolen, olie en aardgas (in volgorde van 'vuilheid') blijven de bronnen waar de wereld op draait. Toch twijfelen grote concerns als Shell en British Petroleum/Amoco er niet aan dat de duurzame bronnen op langere termijn heel belangrijk worden. Over een jaar of vijftig zouden die bronnen wel eens in de helft van de totale energiebehoefte kunnen voorzien; olie wordt dan vooral gebruikt als grondstof voor de chemische industrie, aardgas vooral voor verwarmingsdoeleinden, denken bijvoorbeeld de lange-termijndenkers bij Shell. Met het oog op die toekomst profileert Shell zich nu al als een energieconcern en niet als een olieconcern. Concurrenten als het Amerikaanse Exxon doen dat overigens niet: zij houden zich vooralsnog bij olie en aardgas.