Dood van jongen niet zin- maar redeloos

Een klap of trap tegen het hoofd van een jongen op een station in Vlaardingen is het zoveelste voorbeeld van onbegrijpelijk geweld.

Opnieuw veel leed en verdriet door zinloos geweld. Machteloosheid en verslagenheid zijn ons deel. Logisch? Kun je als buitenstaander iets doen? Ambtshalve, als reclasseringswerker,) kom ik regelmatig bij jonge 'boefjes' op bezoek in het politiebureau. Wanneer er geweld is gepleegd en er slachtoffers zijn vraagt een oudere collega altijd aan de jongere: ,,Hoe ga je het goedmaken?'' Een zinnige vraag, maar hij lijkt bijna niet meer van deze tijd. Tegenwoordig stel ook ik deze vraag. De jongere in kwestie kijkt me maar al te vaak verdwaasd en vervreemd aan. Ze lijken mij niet te begrijpen. De ogen zeggen me: ,,Dat is wel het laatste waar ik me nu mee bezig hou''. Vaak hebben ze respect voor een ander niet geleerd. Respect bij brengen en het aangeven van grenzen is een proces wat reeds vroeg in gang gezet moet worden. Het begint bij regelmatig 'nee' verkopen aan onze allerkleinsten. 'Ja' zeggen tegen een snoepje of video is het makkelijkste. Je bent dan van een 'lastig' kind af want je hebt al zoveel aan je hoofd. Ik ben er net zo schuldig aan als iedereen. We kunnen een heel klein beetje antwoord geven aan zinloos geweld door naar onszelf te kijken. Zeg eens wat vaker liefdevol 'nee' tegen je peuter of kleuter als begin van een grens en van respect.