Het blazoen van Peper

De uitspraak van de tuchtraad voor accountants in de zaak van oud-burgemeester Peper van Rotterdam tegen KPMG is in het NOS-journaal en sommige andere media een Salomonsoordeel genoemd, omdat de helft van Pepers klachten gegrond is verklaard. Die kwalificatie verraadt weinig bijbelkennis. In de kwestie die koning Salomo zoveel faam als rechtspreker heeft geschonken, stonden twee vrouwen tegenover elkaar, die elkaar een kind betwistten. Had Salomo net zo gehandeld als de tuchtraad, dan was het met de baby slecht afgelopen. Door zijn wijsheid kwam echter naar voren wie de echte moeder was en werd het kind gespaard.

Mogelijk is de misvatting dat een Salomonsoordeel hetzelfde is als de kool en de geit sparen. Of dat de bedoeling van de tuchtraad was, weten we niet. Wat we wel weten, is dat beide partijen zich over de uitspraak tevreden toonden. Dat is hun gegund, als ze maar ophouden de samenleving via de media met hun gelijk lastig te vallen.

De uitspraak van de tuchtraad is voor de affaire-Peper nauwelijks relevant. Wat de juridische strijd van de burger Peper betreft, was al duidelijk geworden dat hij als burgemeester niet met zijn hand in kas heeft gezeten. Het OM ontdekte wel enige dubieuze declaraties, maar zag eind vorig jaar geen reden voor strafvervolging.

Dat de tuchtraad nu concludeert dat KPMG in haar rapport wat zorgvuldiger had moeten zijn en de indruk van verdachtmakingen had moeten vermijden, maakt Pepers blazoen niet schoner. Hij mag als burger tevreden zijn met de bevestiging dat hij niet zijn onschuld hoeft te bewijzen, maar dat ontlast hem niet als oud-bestuurder.

De kern van de affaire was en is dat Peper als burgemeester weigerde zich behoorlijk voor zijn uitgaven te verantwoorden. In dat licht voegt de tuchtraad eerder nog de belastende verklaring toe dat het declaratiegedrag van hem en andere bestuurders niet te verdedigen valt. De raad noemde het verweer van de oud-burgemeester dat zijn uitgaven met de gemeentelijke creditcard per definitie functioneel waren, onbegrijpelijk. Terecht. Peper heeft met dat verweer laten zien dat hij hardleers is en geen verschil ziet tussen zijn positie als burger en zijn positie als bestuurder. Daarom is het ongewenst dat hij in het openbaar bestuur terugkeert.