Delft dreigt langzaam in de prut weg te zakken

DELFT - Het water in de Oude Delft, waarlangs oud-Delft is gegroeid, staat ver onder de kaden. Het kan nog anderhalve meter stijgen voor de straat is bereikt.

En de stoep loopt omhoog, zodat het Prinsenhof (waar Willem van Oranje werd vermoord) ook bij hoge waterstanden geen wateroverlast hoeft te vrezen. Even verder, in de Voldersgracht, staat het water ook op 40 cm onder NAP, maar hier reikt het tot vlak onder de deuren en ramen van de achterkant van de panden aan de Markt.

Het verschil, zegt ir. Job van Dansik van het Hoogheemraadschap Delfland, komt doordat de bodem ongelijk daalt. Vooral de oostelijke binnenstad is zettingsgevoeliger en zakt sneller -met de bebouwing, want de meeste woningen staan niet op palen.

Wanneer niet wordt ingegrepen, kan dat ernstige gevolgen krijgen. De binnenstad zal dan meer en meer te maken krijgen met wateroverlast. Delfland stelt daarom 2,5 miljoen beschikbaar voor de eerste maatregelen tegen wateroverlast in Delft.

De maatregelen maken deel uit van het gisteren door de verenigde vergadering van Delfland goedgekeurde plan, dat tot het midden van de eeuw wateroverlast moet voorkomen. Dat vergt meer maalcapaciteit, vergroting van de waterberging en het ophogen van boezemkaden. Kosten: 125 miljoen.

De eerste bebouwing in Delfland (inclusief het Gemeenlandshuis uit 1505 waar Delfland zetelt) staat op het hoge deel langs de Oude Delft. Naar het oosten wordt de bodem veenachtiger. De bodemdaling wordt niet alleen veroorzaakt door inklinking, maar ook door de onttrekking van diep grondwater door DSM Gist. Het opheffen van de wateroverlast wordt extra bemoeilijkt doordat de grachten in oud-Delft bij de boezem van Delfland horen. Dat betekent dat je, als je er het peil wilt verlagen, het peil in de hele boezem moet verlagen.

De gemeente treft deze zomer voorzieningen in het laagste deel. Over een structurelere oplossing wordt nagedacht. Een mogelijkheid is het loskoppelen van de grachten van de boezem -de binnenstad wordt een poldertje waarbinnen het water door gemalen op een kunstmatig laag peil wordt gehouden. De stad wordt zo beschermd tegen een langzame verdrinkingsdood.

Van Dansik: ,,Daaraan zitten echter de nodige haken en ogen. Waar leg je de grens van de nieuwe polder, hoe pas je de voorzieningen in in een historische binnenstad met veel monumenten, kan de nieuwe polder voldoende water bergen, kan het aan zijn eigen waterhuishoudkundige eisen voldoen, hoe los je het probleem op van de hoge grondwaterstand? We hopen de studie naar deze vragen volgend jaar te hebben afgerond.''