Rohingya's bestaan niet in Burma

* De Rohingya's hebben een lange geschiedenis in Burma. Al in de achtste eeuw vestigden zich moslim-handelaren uit het Midden-Oosten in het destijds onafhankelijke koninkrijk Mrauk-U, dat tussen Burma en Bangladesh lag. Andere islamieten volgden.

De volkeren in het gebied stonden op gespannen voet met de Burmese boeddhistische koninkrijken. Toen vanaf 1824 de Britten Burma veroverden, en het huidige land een Indiase provincie werd, groeide de bevolking sterk. De Britten stimuleerden de verhuizingen naar het Oosten. Na de onafhankelijkheid van Burma in 1948 eisten moslimgroepen, evenals andere minderheden in Burma, tevergeefs meer politieke rechten. Er zijn nog altijd op kleine schaal gewapende rebellen actief.

De situatie voor de minderheden verslechterde toen in 1962 de militairen de macht grepen. In 1978 begon de Burmese overheid de beruchte Operatie Nagamin (Drakenkoning) tegen 'illegale buitenlanders'. Bij een klopjacht werden honderden moslims vermoord. Zo'n 200000 Rohingya's vluchtten naar Bangladesh. Onder internationale druk kon het merendeel van hen naar huis, maar tussen 1991 en 1992 volgde een nieuwe exodus van tienduizenden Rohingya's vanwege de dwangarbeid, verkrachtingen en religieuze vervolging.

,,Er zijn 135 nationale rassen in Myanmar (Burma) maar de zogeheten Rohingya's horen daar niet bij'', verweerde de toenmalige Burmese minister van buitenlandse zaken zich tegen de internationale kritiek. Ook het merendeel van de Burmese bevolking denkt dat de Rohingya's illegale immigranten zijn, die meekwamen in het kielzog van de Britten. De relatie tussen moslims en boeddhisten is gespannen, de bevolkingsgroepen leven vrijwel gescheiden van elkaar.

De overheid zegt dat slechts eenderde van de 2,5 miljoen inwoners van de staat Arakan van islamitische afkomst is, moslim-bronnen beweren dat het ruim de helft is. Arakan was onder het Britse bestuur een welvarend gebied. Momenteel is het een van de armste en meest geïsoleerde staten. Onderwijs en gezondheidszorg zijn er nauwelijks, en drijven voor een deel op buitenlandse organisaties.