Massaal naakt poseren: 'We hebben het voor de kunst over'

BREDA - Laat een paar honderd mensen naakt tegen elkaar op de grond schurken en er is geen spat erotiek. Wel kunst. Mits je het op de goede plek doet en er mooie opnames van maakt.

De Amerikaanse fotograaf Spencer Tunick (34) heeft massale naaktfotografie tot kunst verheven. Zaterdag, bij het krieken van de dag, was hij in Breda in de weer, waar tussen 150 en 200 mensen naar een stadspark kwamen om naakt voor hem te poseren. Voor drie foto's --twee in het park en één in de nog uitgestorven Catharinastraat- had de kunstenaar twee uur nodig.

Niet zozeer de foto is de kunst, legt Tunick uit, maar de totstandkoming ervan, de 'performance', inclusief het werven van de nodige vrijwilligers, het in toom houden van passanten en pers, de massaregie, en het brutaalweg trotseren van de autoriteiten. In New York, waar Tunick zijn naakten een druk kruispunt liet blokkeren, belandde hij in een politiecel. Zijn optreden in Breda heeft daarentegen niets van een verzetsdaad. Er blijkt keurig vergunning aangevraagd.

Eerder stond zijn camera in onder meer Londen, Parijs, Los Angeles, Berlijn, Valencia, Jeruzalem, Rome en Santa Fe. In Montreal poseerden maar liefst 2500 naakte mensen en het evenement kwam wereldwijd op tv. Breda? Tunicks werk is daar tot eind oktober in cultureel centrum De Beyerd te zien. De kunstenaar maakte kennis met de stad en werd geraakt door de schoonheid ervan.

Mensen door middel een krantenadvertentie bewegen midden in de nacht naar een park te komen en zich spiernaakt voor je uit te kleden is kennelijk geen probleem. ,,We hebben het voor de kunst over'', zeggen Paul van't Hullenaar en Trix van Twist uit Breda. Naturiste Jannie van Oudenaren uit Goeree Overflakkee daarentegen zegt zich ,,gewoon lekker'' te voelen, naakt. Zij heeft haar dochter en kersverse schoonzoon meegebracht. Zijn motief? ,,Mijn schoonmoeder''. Een Canadees op leeftijd met een afzichtelijke tatoeage op zijn achterwerk is speciaal uit Berlijn komen vliegen. Hij had erover gelezen op internet. Nieuwsgierigen zijn er, afgezien van de pers, niet veel.

Staande op een trap commandeert Tunick de naakten op de grond. Hoofd omlaag, niet naar de camera kijken, benen niet kruisen, sieraden af, sokken uit, weg met die hond. Enkele Marokkaanse jongeren, op de terugweg van een laat geworden feest, zien het stomverbaasd aan. ,,Meedoen? Mijn moeder vermoordt me!'' Het duurt lang voordat de eerste foto is gelukt. Te lang voor een naakte baby in het bedauwde gras. Het gekrijs gaat door merg en been. Het kind lijkt voor de kunst verloren.